ุยกล่าวล้อเด็กหญิงผู้แสนฉลาดและเมื่อถึงโต๊ะอาหารยงเผยก็เห็นบุตรชายของตนอยู่ที่นี่ตามที่คาดไว้ “ท่านพ่อ ท่านกลับมาแล้วหรือขอรับ” เด็กชายเดินเข้าไปหาเขาอย่างดีใจ“อืมกลับมาแล้ว เจ้ามาทักทายท่านเจ้าเมือง กับท่านลุงคนนี้ก่อนเขาเป็นศิษย์พี่ของพ่อเอง” คำพูดของเขาทำให้คนทั้งหมดแม้กระทั่งเด็กน้อยทั้งสามต่างมองไปยังหลี่เทียนพร้อมกัน“ตามสบายเถอะหลานข้า” หลี่เทียนกล่าวพร้อมกับล้วงถุงเงินของตนส่งเงินให้หลานชายตัวน้อยรวมถึงเด็กอีกสองคนด้วย หลังได้รับการขอบคุณชายหนุ่มก็ยกยิ้มอย่างพอใจการกินอาหารมื้อนี้ได้แยกโต๊ะ เหล่าผู้หญิงจึงได้ไม่พากันออกมาเนื่องจากกิจที่พวกเขาคุยกัน พวกนางล้วนทราบดีว่าเป็นเรื่องของบุรุษอีกทั้งตามธรรมเนียมปฏิบัติก็เป็นเช่นนี้มาเนิ่นนานยกเว้นก็แต่เด็กน้อยอย่างอันอันที่เป็นผู้แนะนำอาหารที่ตนทำขึ้นอย่างเต็มใจ316
“จานนี้เรียกปลาต้มรสเผ็ดเจ้าคะ เหมาะกับอากาศเย็นเนื่องจากช่วยเพิ่มความอบอุ่นให้กับร่างกายได้ดี จานนี้เป็นหมูสับตุ๋นเต้าหู้รสชาติก็ดีไม่แพ้กันส่วนจานนี้เป็นขาหมูตุ๋นผัดกาดดองรับรองได้ว่าท่านลุงย่อมไม่เคยกินจากที่ไหนมาก่อนแน่” หลังอันอันพูดจบก็เกิดความเงียบขึ้นบนโต๊ะอาหาร“ศิษย์หลานเจ้าว่าอะไรระ ขาหมูมันกินได้อย่างนั้นหรือ”หลี่เทียนเป็นผู้ทำลายความเงียบขึ้นมาอย่างตกใจ“กินได้สิเจ้าค่ะ ไม่เชื่อท่านลุงหลี่ลองชิมดูได้เลย” อันอันพูดขึ้นอย่างเชิญชวน และหลังจากหลี่เทียนได้ลองกินคำแ
