“นะ…นี่มัน” คำพูดติดขัดของนางทำให้หยูเจียงผู้เดินตามมารีบเดินเข้าไปหาเมียรักอย่างเป็นห่วง และเขาก็ต้องตกใจไม่แพ้ผู้เป็นภรรยา
“ลูกสาวข้า เจ้าไปเอาตำราเหล่านี้มาจากไหน” หยูเจียงถามขึ้นเสียงดัง “ท่านพ่อข้าไม่ได้ไปปล้นใครมานะเจ้าคะ ตำรา283
เหล่านี้ท่านตาหูให้มาหลังจากที่เขารู้ว่าท่านจะตั้งสำนักศึกษาสอนคนยากไร้ในหมู่บ้านเขาอยากเป็นผู้สนับสนุนจึงได้ยกให้ โดยมีเงื่อนไขว่าเมื่อไหร่ที่สำนักศึกษาเปิดก็ให้ท่านไปเชิญเขาด้วยข้าจึงยอมรับตำราเหล่านี้มาเจ้าคะ” อันอันไม่ได้บอกความจริงออกไปทั้งหมดเนื่องจากมีคนนอกอยู่มากเกินไป
หยวนฟานเมื่อเห็นว่าสามีกำลังจะพูดอะไร นางจึงได้กล่าวห้ามขึ้นเสียก่อน“ท่านพี่เรื่องอื่นเราไว้ค่อยพูดกันดีหรือไม่ตอนนี้รับเด็ก ๆ ลงจากรถม้าก่อนเถอะ”
ยงเผยเองก็มารับลูกชายของตนเช่นกัน หลังจากเห็นตำรามากมายจนเกือบเต็มรถม้าอีกทั้งยังมีกล่องน้อยใหญ่ผู้เป็นอาจารย์หนุ่มหาได้เชื่อถ้อยคำของศิษย์ตัวน้อยไม่ แม้อยากจะทราบความจริงมากเพียงใดก็จำต้องอดกลั้นเอาไว้‘เอาไว้ค่อยถามเจ้าสองคนนั้นทีหลัง’284
สองเด็กหนุ่มวัยสิบหกพากันขนลุกขึ้นมาพร้อมกันหลังจากที่จือฉีบังคับรถม้าไปเก็บ มู่เทาก็เป็นผู้แปรงขนหานํ้าหาหญ้ามาให้ม้าตัวใหญ่กินอย่างเอาใจ
“วันพรุ่งพวกเราไปขอซื้อที่ดินกับท่านลุงไท่กันดีไหม” จือฉีถามคล้ายปรึกษากับผู้ที่เป็นทั้งศิษย์น้องและสหาย
“เจ้ามั่นใจแล้วเหรอว่าจะไม่กลับไปที่นั่นอีก” มู่เทาย้อน
