ีมรดกระดับสูงของตระกูลอวิ๋น แล้วเขาได้มาจริง ๆ เขาก็จะสามารถบรรลุเซียน เป็นที่ตื่นตาปวงชนในตระกูลได้อย่างรวดเร็วแน่แท้
หม่าคั่วกล่าวกับผู้คุ้มกันด้านหลัง “อาสิง ช่วยข้าหน่อย หากทำสำเร็จ ภายหน้าข้าจะไม่ปฏิบัติแย่ ๆ กับอาสิงแน่นอน”
ผู้คุ้มกันคนนี้ ตระกูลส่งมาอารักขาเขา เป็นยอดฝีมือขอบเขตเซียนมนุษย์
“รับบัญชานายน้อย” สิงเจี๋ยอู่กุมกำปั้นตอบรับ
เขาเป็นเพียงเซียนทั่วไป หากคิดมีชีวิตยืนยาวอีกสักหน่อย ก็ต้องมีทรัพยากรไม่ขาดช่วง และเพื่อหาเงินเลี้ยงตนเอง นอกจากอันตรายแล้ว รายได้ยังอาจไม่มากด้วย
การได้เป็นผู้คุ้มกันให้กับสำนักยักษ์ใหญ่อย่างโถงศัสตราเสินเชวียมิเพียงปลอดภัยและมั่นคง ยังมีทรัพยากรไม่ขาดมือด้วย
สิ่งที่เสียไปก็แค่อิสระเล็กน้อย
สิงเจี๋ยอู่ทราบถึงความสำคัญของการสร้างสัมพันธ์กับทายาทขุมกำลังใหญ่ซึ่งมากสามารถอย่างหม่าคั่วดี ยามอีกฝ่ายเรืองฤทธิ์ เขาก็จะพลอยรับบารมีไปด้วย
หม่าคั่วชำเลืองร้านค้าของสำนักร้อยศาสตราตรงข้าม พลางเอ่ยว่า “ช่วยข้าดักรอปัวซือนั่นที พอเขาออกมาก็จับตัวไว้!”
สิงเจี๋ยอู่ตอบกลับยิ้ม ๆ “นายน้อยวางใจเถิด เรื่องนี้ง่ายนิดเดียวแค่ผู้ฝึกตนขั้นกลางระดับเขตแดน จับง่ายจับดายอยู่แล้ว”
“อย่าได้ประมาท อีกฝ่ายต้องมีอาวุธวิเศษระดับเซียนกับตัวอย่างน้อยหนึ่งชิ้น กลับร้านไปหยิบศาสตราเซียนระดับเซียนปฐพีสองชิ้นได้เลย ให้เป็นค่าเหนื่อยของอาสิงนะ”
หม่าคั่วใจกว้างอย่างยิ่ง เซียนมากมายอ