ิง ๆ หรือว่าจะเอาชนะข้าได้?” หม่าคั่วเย้ยหยันในใจพลางโยนเตาสีทองขึ้นสู่ฟ้า กฎเต๋าเซียนรายล้อม เรืองรองรัศมีเจิดจรัส
เมื่อนักหลอมอาวุธใกล้ ๆ กันเห็นศาสตราเซียนชิ้นนี้ ดวงตาก็ฉายประกายโหยหา
“เตาใบนี้ช่างประณีตเหลือ กฎเกณฑ์สมบูรณ์แบบนัก ต้องเป็นศาสตราเซียนชั้นเลิศที่ยอดฝีมือในโถงศัสตราเสินเชวียสร้างขึ้นแน่ๆ”
หม่าคั่วกล่าวกับเจียงผิงอัน “ศาสตราเซียนที่เจ้าเตรียมไว้ล่ะ?”
เจียงผิงอันกล่าวเนิบๆ “ยามเจ้าท้าข้าประลอง เจ้าพูดแค่ว่าหากเจ้าแพ้ จะให้ศาสตราเซียนกับข้าชิ้นหนึ่ง มิได้พูดเสียหน่อยว่าข้าต้องเดิมพันศาสตราเซียนกับเจ้า”
หม่าคั่วอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะไหวไหล่ “ช่างมันเถอะ เริ่มกันเลย”
ขอเพียงขับอีกฝ่ายไปได้ ร้านของเขาก็จะได้กำไรไม่ต ่ากว่าศาสตราเซียนห้าชิ้นต่อวัน
เพราะผลประโยชน์มันเลิศล ้าเช่นนี้ เขาจึงทุ่มทุนลงแรงเพื่อขับร้านของอีกฝ่ายออกไป
“เพื่อความยุติธรรม ให้สองฝ่ายต่างเลือกทิศทางการหลอมอาวุธที่ถนัดมาปราชันกันดีกว่า เช่นตีอาวุธ บำรุงรักษา ยกระดับ หรือสร้างอาวุธวิเศษเฉพาะทางบางอย่าง หากเสมอกัน ก็ให้ผู้คนผ่านไปมาเลือกหัวข้อที่สามมาตัดสิน”
“ข้าให้เจ้าเลือกก่อนได้เลย”
หม่าคั่วสุดแสนมั่นใจ เขาสามารถรอบด้าน ไม่ว่าจะเลือกหัวข้อไหนมา เขาก็ชนะทั้งนั้น
เจียงผิงอันย่อมไม่เกรงใจ ในเมื่อให้เขาเลือกก่อน เขาก็เลือกทันที
“ข้าเลือกยกระดับอาวุธวิเศษ ผู้ใดยกระดับอาวุธวิเศษขั้นกลางระดับเขตแดนสู่ขั้นสูง
