อาวุธวิเศษของเราโถงศัสตราเสินเชวียจะลดราคาสองส่วน!”
หม่าคั่วรีบประกาศเสียงดัง อีกฝ่ายจะได้หมดโอกาสกลับคำ หากตระบัดสัตย์ก็จะกระทบต่อชื่อเสียง แต่พวกเขา [โถงศัสตราเสินเชวีย]ก็จะยังได้ประโยชน์
ผู้ฝึกตนมากมายไม่สนใจเรื่องการแข่งหลอมศาสตรา แต่พวกเขาสนใจส่วนลดเอามาก ๆ
ผู้ฝึกตนซึ่งเดิมคิดจะซื้ออาวุธวิเศษตัดสินใจรอซื้ออีกห้าวัน จะได้ถูกลงเยอะเลย
ใบหน้าของเป้าจือซีดขาว “อาจารย์ปัว ไปตกลงเช่นนั้นได้อย่างไร หากแพ้ขึ้นมา ปรมาจารย์เซียนไม่ปล่อยท่านไว้แน่นะ!”
‘อาจารย์ปัว’ ตรงหน้านางเพิ่งมาฝากตัว เซี่ยเปิ่นจวินก็ไม่เคยสอนอะไร จะเทียบนักหลอมอาวุธจาก [โถงศัสตราเสินเชวีย] ได้ที่ไหน
“มิต้องลนลาน กลับกัน”
เจียงผิงอันหาได้ร้อนใจไม่
เมื่อเห็นเจียงผิงอันสุดสุขุมมั่นใจ เป้าจือก็ลดกังวลลง “หรืออาจารย์ปัวจะมั่นใจว่าเอาชนะอีกฝ่ายได้?”
“เปล่า หากไม่ได้ก็แค่หนี เพราะถึงอย่างไรเจ้าเฒ่านั่นก็เก็บตัวอยู่ หากชนะก็กำไรเท่านั้นแหละ “เจียงผิงอันพูดเนิบ ๆ
เป้าจือ “…”
