นสือเหนียนให้ได้ก่อน”
เจี่ยนต๋าเช่าถามคำถามที่กังวลมากที่สุด “คุณเฝ่ย คุณชายสามเวินยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหมครับ?”
“ไม่ตายหรอก แค่เอาอายุที่ถูกยืมไปคืนมาก็พอค่ะ” เฝ่ยไป่ลู่กล่าว เครื่องรางที่เธอทิ้งไว้ให้ ได้ปกป้องชีวิตอันริบหรี่ของเวินสือเหนียน
เฝ่ยไป๋ลู่จับมือชายหนุ่มแล้วถ่ายปราณวิญญาณให้เขา
เจี่ยนต๋าเช่าลังเลที่จะพูด ไม่ได้บอกให้ไปตามหาผู้บงการเบื้องหลังเหรอ? ทำไมถึงจับมือคุณชายสามเวินล่ะ?
ช่างเถอะ คุณชายสามเวินและคุณเฝ่ยต่างก็มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน
เขาเพิ่งได้รับตำแหน่งเข้ามาใหม่ คงเป็นการดีที่สุดถ้าจะไม่พูดมากเรื่องเจ้านาย
ครั้นเห็นว่าหลังจากที่เฝ่ยไป๋ลู่สัมผัสมือของเวินสือเหนียนเสร็จแล้ว มือทั้งสองข้างก็เลื่อนไปทางเสื้อผ้าของเขา…
เจี่ยนต๋าเช่าหันหลังกลับ ไม่ดูสิ่งที่ไม่เหมาะสม
หูค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดง
“น่าจะเป็นสิ่งนี้” เฝ่ยไป่ลู่หยิบกระดาษโน้ตแผ่นบาง ๆ ออกมาจากกระเป๋าเวินสือเหนียน
เจี่ยนต๋าเช่าหันมาดู
บนกระดาษเขียนตัวหนังสือเอน ๆ เอียง ๆ ว่า ‘ยืมอายุแปดเดือน จ่ายไปสามร้อยหยวนแล้ว’
เจี่ยนต๋าเช่า “???”
ชีวิตของคุณชายสามเวินผู้น่าเกรงขาม มีมูลค่าแค่สามร้อยหยวนเท่านั้นเหรอ?
ปากกาที่ใช้เขียนข้อความนี้ไม่ใช่ปากกาธรรมดา มีวิญญาณชั่วร้ายอยู่ในน้ำหมึก เป็นวิธีของพวกหมอผี
แต่ผู้ที่เขียนข้อความนี้ต้องไม่ใช่ตัวหมอผีเอง เพราะว่าการยืมอายุเป็นการฝืนลิขิตสวรรค์ สะท้อนกลับได้ง่าย โดยทั่วไปจะ
