หาแพะรับบาปมารับผลที่ตามมาแทน
และบุคคลนี้จะต้องมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับเวินสือเหนียน เฝ่ยไป๋ลู่ยื่นกระดาษบันทึกให้เจี่ยนต๋าเช่า “เป็นคนรู้จักที่ทำ ตรวจสอบว่าเป็นลายมือของใคร”
เจี่ยนต๋าเช่ารับไปอย่างเร่งรีบ แล้วเอาไปตรวจสอบทันที
เฝ่ยไป๋ลู่ต้องการลุกขึ้น แต่มีคนจับข้อมือเธอไว้เบา ๆ
เมื่อก้มดู ไม่รู้ว่าเวินสือเหนียนตื่นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ดวงตาสีดำสนิทมองมาที่ตนเอง
ชายหนุ่มดูอ่อนแอ แต่ความหล่อเหลาไม่ได้ลดลง “ฉันรู้ว่าใครเป็นคนเขียน”
เฝ่ยไป๋ลู่ถาม “ใคร?”
เธออยากจะรู้จริง ๆ ว่าคนประเภทไหนกัน ถึงคิดออกมาได้ว่าจะใช้วิธีจ่ายเงินสามร้อยหยวนเพื่อซื้อชีวิตของเวินสือเหนียน
เวินสือเหนียนหลับตาลง ดูเหมือนลำบากที่จะเอ่ย เสียงของเขาเบาลงมาก “แม่บ้านที่จ้างมา”
“พรืด!” เฝ่ยไป๋ลู่กลั้นไม่อยู่ หัวเราะเสียงดังอย่างไร้ความเกรงใจ
กระดาษโน้ตถูกวางไว้ในกระเป๋าเสื้อของเวินสือเหนียน เธอคิดว่าเป็นคนใกล้ตัวเขา แต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นแม่บ้านที่ทำ
ถึงแม่บ้านจะเป็นคนรับใช้ในครอบครัว แต่ก็นับว่าเป็นคนใกล้ชิด
ที่คิดไม่ถึงก็คือ คุณชายสามเวินจะตกหลุมพรางแม่บ้านคนหนึ่ง แล้วยังถูกอีกฝ่ายซื้อชีวิตด้วยเงินสามร้อยหยวน
เวินสือเหนียนหันหน้าหนีไม่มองเธอ
เฝ่ยไป๋ลู่กลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้ เธอกระแอมกระไออยู่สองสามครั้งแล้วพูดอย่างจริงจังว่า “ตอนนี้แม่บ้านของคุณอยู่ที่ไหนคะ? พวกเราต้องรีบหาตัวเธอให้เจอ ให้เธอคืนชีวิตคุณกลับมา”
ถ้าส