งขึ้น แล้วอักขระค่ายกลก็สลายไป
เจียงผิงอันสุดปรีดา หัวใจเต้นระรัว ผลักประตูคลังปราดเข้าไปทันที
ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้เจียงผิงอันสะท้านทั้งกาย
อาวุธวิเศษชั้นเลิศนับร้อยเรียงรายในคลัง ทั้งดาบ กระบี่ ชุดเกราะ โล่… รวมแล้วเกือบร้อยชิ้น!
เจียงผิงอันเห็นกระทั่งกระบี่เซียนเล่มหนึ่งแผ่รัศมีเซียนอยู่ในสุด!
ทันทีที่เห็นศาสตราเซียน เจียงผิงอันมิเพียงไม่ปรีดา สีหน้ายังบูดเบี้ยว
เขาประเมินมูลค่าของคลังเหล่านี้ต ่าไป
กระทั่งคลังขนาดเล็กที่สุดยังมีศาสตราเซียน
แต่นี่มิใช่เรื่องดีเลย
สัมผัสอันตรายปราชิดจนขนลุก เจียงผิงอันพุ่งเข้าสู่ภายในคลังคว้าด้ามกระบี่เซียน มองกลับไปยังจุดที่เคยยืนอยู่ทันที
ผู้ฝึกตนคนหนึ่งเหวี่ยงกระบี่ฟันอากาศ ดวงตาปรากฏความประหลาดใจ เห็นได้ชัดว่ามิคาดฝันว่าจะลอบโจมตีพลาดเป้า
ผู้ฝึกตนพากันปรากฏตัวตามกันที่ประตู รวมสิ้นแปดคน ต่างผู้ล้วนเป็นยอดฝีมือขั้นปลายระดับเขตแดน
“หากไม่อยากตาย ส่งศาสตราเซียนมา”
ยอดฝีมือทั้งแปดจ้องมองเจียงผิงอัน กล่าวกับเขาอย่างเฉยชา
“ข้าส่งศาสตราเซียนให้ได้ แต่ถอยทางให้ข้าออกไปก่อน” เจียงผิงอันกล่าวเสียงขรึม
ไม่ว่าพลังต่อสู้ของเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่มีทางที่เขาจะรับมือยอดฝีมือกลุ่มนี้ได้
“เจ้ามีคุณสมบัติอะไรมาต่อรองกับเรา? ยามนี้หากไม่วางศาสตราเซียนแล้วไสหัวไปก็ตาย” สายตาของคนเหล่านี้สุดเหยียดหยาม ผู้ฝึกตนขั้นกลางระดับเขตแดนเช่นนี้ พวกเขาหาสนใจสักนิดไม่
เ
