ำหรับยอดฝีมือระดับเขา การวาดภาพเลียนแบบมิใช่ปัญหา
“เหตุที่เมื่อครู่ข้าไม่พูด เพราะหากอีกฝ่ายเล่นงานเราได้ มีหรือจะสุ่มดักโจมตีมั่ว ๆ พวกเขาต้องรู้ตำแหน่งที่อยู่เราก่อนแล้ว นั่นหมายความว่าในหมู่เราอาจจะมีไส้ศึก”
“ต่อให้ไม่มี น้องชายเจ้ากับคนอื่น ๆ ก็อาจใจร้อนคิดล้างแค้นกระทบการสำรวจสุสานของเรา ดังนั้นข้าจึงจะบอกเพียงสหายเต๋าเติ้ง”
เติ้งเส้าสี่มองเจียงผิงอันด้วยสายตาที่เพิ่มความนับถืออีกเล็กน้อยสุขุมและฉลาด มิน่าเล่าจึงประสบความสำเร็จได้เพียงนี้
นอกจากความสามารถส่วนตน อุปนิสัยยังกระทบเส้นทางการฝึกฝนอย่างมหาศาลด้วย
เติ้งเส้าสี่ก้มมองภาพวาดตรงหน้า แล้วสีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนไป
“รู้จักหรือ?” เจียงผิงอันเห็นอีกฝ่ายเปลี่ยนสีหน้า ก็เสริมขึ้นว่า“คนผู้นี้เป็นผู้ฝึกตนขั้นปลายระดับเขตแดน มีปราณพลังชีวิตแข็งแกร่งมาก เทียบได้กับเซียนมนุษย์เลย”
“เช่นนั้นก็ไม่ผิดแน่ นี่คือเส้าเฉวียนจากคณะเสินกวง มีร่างวิญญาณอมตะ พลังชีวิตกล้าแข็งไม่ดับมอด และพลังต่อสู้แข็งแกร่งอย่างยิ่ง”
เติ้งเส้าสี่กำหมัด ดวงตาเรืองจิตสังหาร “เราเลือดเหล็กและพวกเขาเสินกวงไร้ความขัดแย้ง ดูเหมือนอีกฝ่ายจะมาเพื่อกุญแจจี้หยกของเรา”
มีเพียงกุญแจจี้หยกที่จะพาคนสู่ใจกลางสุสานได้ กุญแจเช่นนี้มีอยู่ไม่มาก อีกฝ่ายจึงอาจอยากลองเสี่ยง
เจียงผิงอันกล่าว “เรื่องนี้เก็บเงียบไว้ก่อนจะดีที่สุด หากคิดล้างแค้น เราลอบโจมตีกันดีกว่า อีกฝ่ายหารู้ไม่ว่
