วนไร้ประโยชน์
ศัตรูจะมิอำจสัมผัสกำรมีอยู่ใดได้
เมื่อพบสถำนกำรณ์เช่นนี้ ศัตรูก็ย่อมลนลำนตื่นตระหนก
ขณะล่ำสัตว์ร้ำยจักรวำล พรสวรรค์นี้ของเฉียนอู่มีบทบำทส ำคัญ
ผู้ฝึกตน หรือกระทั่งเซียนมำกมำยริษยำพรสวรรค์นี้ กำรมีมันจะลดพลังต่อสู้ของศัตรูไปได้แปดส่วน
ขอเพียงติดอยู่ใน ‘เขตแดนสงัดล ้ำ’ ผลลัพธ์ก็ชัดเจนแล้ว
ในควำมมืด เจียงผิงอันพบว่ำทุกสัมผัสของตนหำยไป มิอำจเห็นได้ยิน จิตสัมผัสปล่อยมิได้ และควำมรู้สึกเช่นควำมตกใจ ลนลำนและประหลำดใจก็ปรำกฏขึ้นในอก
เขตแดนนี้เหมือนกับวิชำ ‘อนันตรำตรี’ ที่เซี่ยชิงได้เรียนจำกกู่ตี้อยู่ไม่น้อย ผลของมันคือปิดกั้นสัมผัสของคนไม่ต่ำงกันเลย
เพียงแค่หนึ่งเป็นพรสวรรค์ หนึ่งเป็นวรยุทธ์
“หำกไม่อยำกเจ็บตัว ก็ยอมแพ้แล้วให้รำกฐำนสัตว์ร้ำยจักรวำลกับข้ำซะ”
หนึ่งเสียงอันมิทรำบที่มำ แยกแยะทิศทำงมิได้ดังขึ้นในหูเจียงผิงอัน
เจียงผิงอันยืนนิ่ง ไร้ปฏิกิริยำ
เฉียนเทียนอวี่ประหลำดใจยิ่งที่เห็นเจียงผิงอันนิ่งเฉย ผู้คนมำกมำยยำมถูก ‘เขตแดนสงัดล ้ำ’ มักลนลำนตกใจ ปลดปล่อยเขตแดนคุ้มกันตนเองกันทันที
แต่เจียงผิงอันผู้นี้ไร้กำรตอบสนองใด ๆ หรือจะกลัวจนทื่อไปแล้วกันหนอ?
“ดื้อด้ำน!”
เฉียนเทียนอวี่ชักกระบี่ยำวในมือ ย่ำงสำมขุมเข้ำมำแทงหว่ำงคิ้วเจียงผิงอันพร้อมประกำยเย็นเยียบ
ในเขตแดนสงัดล ้ำ ศัตรูมิอำจสัมผัสกำรโจมตีของเขำได้เลย…
กิ๊ง!
ทันทีที่กระบี่ปราชิดหว่ำงคิ้ว เจียงผิงอันก็ยกนิ้วขึ้นหนีบใบกระบ
