์ร้ายตรงหน้า “พวกสารเลวจากสำนักเซียนเทียนหลานไร้มารยาทสัประยุทธ์ ลอบกัดเป็นสุนัข!”
เดิมที นี่ควรเป็นการต่อสู้ห้าต่อห้าอย่างยุติธรรม แต่อีกฝ่ายโผล่มากันสิบคน!
หากมิใช่เพราะมีดในมือเขาเป็นยอดสมบัติ เขาคงไม่อาจทนมาจนบัดนี้ได้เลย
แม้จะมียอดสมบัติในมือ สหายของเขาสองคนก็ยังตกตาย พวกเขาสามคนมิอาจยื้อได้นาน ยามนี้หวังเพียงกำลังเสริมจะมาโดยเร็ว
“มารยาทสัประยุทธ์? ฮ่า ๆ ขำตายล่ะ โลกนี้มีเพียงผู้ชนะที่อยู่ได้ความยุติธรรมมีที่ไหนเล่า”
ผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนเทียนหลานเย้ยเยาะขบขัน ใบหน้าเปี่ยมความดูแคลน
พวกคนจากสำนักเซียนอวี่หวงมีแต่พวกสมองนิ่ม ประเคนชีวิตตัวเองเพื่อคนอื่น ของพรรค์นี้มีแต่พวกไร้สมองเท่านั้นที่ทำ
พรวด!
กระบี่แทงทะลวงร่างหยางหลวนอีกหน ก่อนจะบิดปั่น เฉือนเลือดเนื้อไปอีกก้อนใหญ่
หยางหลวนโลหิตคลุ้งเต็มปาก กวัดแกว่งมีดแรงเกินไปจนถากมือตัวเองเละเทะ “ทนไว้! ต้องมีสหายมาช่วยเราแน่!”
“มาช่วย? ฝันอยู่หรือ? คนแถวนี้มีแต่คนของเรา ไม่มีใครมาช่วยพวกเจ้าหรอก ถอดใจเถอะ!”
ผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนเทียนหลานก็หวังสั่นคลอนความเชื่อของพวกหยางหลวนอยู่เช่นกัน
ขอเพียงสิ้นศรัทธา พวกเขาก็จะมิอาจทานทน
หยางหลวนเสียความเอื่อยเฉื่อยเช่นกาลก่อน ใบหน้าของเขาเคร่งขรึม มีดในมือถูกกำแน่นขึ้น “ถึงต้องตาย ข้าก็จะลากพวกเจ้าไปด้วยสักสองสามคนแหละ! ลูกพี่ข้าไปทะเลดาราจักรแล้ว ไม่ช้าก็เร็วก็จะได้เข้าร่วมสำนักศึกษาชางจือแล้วกล
