ับมาล้างแค้นให้ข้า! ฆ่าพวกเจ้าสารเลวนี่เสีย!”
ผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนเทียนหลานยิ่งเผยสีหน้าดูแคลน
“ลูกพี่บ้าบออะไรของเจ้า คู่ควรเข้าร่วมสำนักศึกษาชางจือด้วยหรือ?”
สำนักศึกษาชางจือคือสถานที่เช่นไร? มันเป็นสถานที่รวมสุดยอดฝีมือจากร้อยพันแดนดินทั่วทั้งกิ่ง ‘ชางจือ’ ทั่วทั้งแดนจันทร์มายายังมีผู้บรรลุได้เพียงสองสามคนในรอบพันปี มิใช่สวนหลังบ้านที่จะเดินเข้าออกได้ตามใจเสียหน่อย
ไม่ว่าลูกพี่เจ้านี่จะเป็นใคร ต้องเข้าสำนักศึกษาชางจือมิได้แน่ ๆ
“ข้ามิคู่ควรเข้าสู่สำนักศึกษาชางจือก็จริง แค่เกินพอจะฆ่าพวกเจ้าแล้ว”
หนึ่งเสียงไร้อารมณ์พลันดังขึ้นเบื้องหลังปวงชน
ทุกผู้สัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันชวนสะท้าน
ผู้ฝึกตนซึ่งไหวตัวเร็วดีดตัวถอยออกมา ผู้ฝึกตนสามคนซึ่งไหวตัวช้ากว่าไม่มีโอกาสแม้แต่จะหนี หนึ่งกิ่งไม้สีทองก็หวดเข้ามา ร่างช่วงเอวของพวกเขาแหลกเละไปทันที
ท่ามกลางทรายสีดำตลบคลุ้ง ชายชุดดำผู้หนึ่งพลันปรากฏ ในมือถือกิ่งไม้ยอดสมบัติ คู่เนตรลึกล ้าเย็นชาราวไร้ชีวิต
“ลูกพี่!”
เมื่อหยางหลวนเห็นคนผู้นี้ เขาก็อุทานออกมา ใบหน้าสิ้นหวังปรากฏความปรีดา
ข้านึกว่าจะตายเสียแล้ว มิคาดว่าลูกพี่จะมา!
คนผู้นี้มิใช่ใครอื่นนอกจากเจียงผิงอัน
“ลูกพี่มิได้ไปสำนักศึกษาชางจือแล้วหรือ? ไฉนจึงกลับมาได้?คงมิใช่กลับมาเพื่อช่วยข้าหรอกกระมัง!” หยางหลวนซึ้งจนหลั่งน ้าตา
“เจ้าคิดมากไปแล้ว การเร่งรุดกลับมาใช้เวลาครึ่งปี ข้าหาใช่เซียนมนุษ