นเดียวมีสามชิ้น!
หากข่าวนี้กระจายไป ทั่วทั้งเมืองผีต้องสั่นสะท้านเช่นแผ่นดินไหวแน่นอน
หากทั้งสองรู้ว่าแท้จริงเจียงผิงอันมีสี่ชิ้น คงไม่รู้จะทำหน้ากันเช่นไร
เมื่ออวี๋เปยเห็นว่าเจียงผิงอันก็มีของตัวเองอีกชิ้น เขาก็ไม่ปฏิเสธอีกต่อไป แล้วนำแหวนเก็บของวงหนึ่งส่งมาแลก “ศิษย์น้องเจียง นี่คือทรัพยากรที่ข้าสั่งสมมาตลอดหลายปี ดาบของข้าก็ด้วย ข้าให้ศิษย์น้องเจียงหมดเลย ถือว่าข้าซื้อป้ายผ่านทางนี้นะ”
“ข้าในยามนี้ไม่ขาดทรัพยากร ให้ข้าไปก็ไม่มีประโยชน์ ในทะเลดาราจักรมีการต่อสู้มากมาย หากเอาอาวุธให้ข้า พี่ใหญ่ก็จะเดือดร้อน ไว้พี่ใหญ่บรรลุเซียน ค่อยหาอาวุธวิเศษดี ๆ มาให้ข้าแล้วกันนะ”
เจียงผิงอันไม่รับทรัพยากรของอวี๋เปย แต่ส่งป้ายผ่านทางไปให้
“ก็ได้ นับว่าข้าติดหนี้เจ้าหนหนึ่ง”
อวี๋เปยรับป้ายผ่านทางมาอย่างมิอ้อมค้อม แต่ใจจดจำน ้าใจนี้ภายหน้าจะตอบแทนอย่างแน่นอน
“ฮ่า ๆ~ ฮ่า ๆ~”
ข้างกันนั้น เหมียวเสียหัวเราะคนเดียวเหมือนเสียสติ
นางมิคาดเลยว่าจะได้ป้ายผ่านทางสู่ทะเลดาราจักรมาง่าย ๆเช่นนี้
“ไป เราไปทะเลดาราจักรกัน!”
ด้วยยันต์นำโชคชื่อเจียงผิงอันนี้ เหมียวเสียจึงสุดแสนฮึกเหิมรู้สึกในใจว่าต้องเข้าสำนักศึกษาชางจือได้แน่ๆ
“ยามนี้มืดแล้ว ไว้พรุ่งนี้ค่อยไปก่อน คืนนี้ข้ายังมีเรื่องต้องทำ”ดวงตาของเจียงผิงอันฉายจิตสังหาร
“ศิษย์น้องจะไปจัดการกับฉางหงคืนนี้หรือ?”
อวี๋เปยเดาสิ่งที่เจียงผิงอันจะทำได้ แม้ตัวเขาจะมิได
