อาจจะเป็นวิชาอำพรางระดับสูงบางอย่างก็ได้”
เจียงผิงอันพูดเสียงขรึม
วิชาอำพรางระดับสูงบางอย่างสามารถพรางปราณซ่อนกายได้เหมือนเช่น ‘วิชาอำพรางสรวง’ ของเขา
ในโลกนี้มิได้มีเพียง ‘วิชาอำพรางสรวง’ วิชาอำพรางบางอย่างก็แข็งแกร่งกว่า ‘วิชาอำพรางสรวง’ เสียอีก
“ระวังตัว! ค้นทั้งโรงเตี๊ยม!” อวี๋เปยแผดเสียง
“ไม่ต้องหรอก ข้าตรวจมาแล้ว ไม่มีใครซ่อนตัวอยู่ คนผู้นั้นน่าจะทำลายยันต์แผ่นนี้ยามกลางวัน”
เจียงผิงอันกอดร่างเหมียวเสีย น ้าเสียงของเขาเฉยชา ใบหน้าไร้อารมณ์ แต่มีเพียงผู้คุ้นเคยกับเขาที่ทราบว่าขณะนี้เขาเดือดดาลเพียงไร
อวี๋เปยนิ่งไปครู่หนึ่ง แต่ก็ยังออกคำสั่ง “ตรวจผนึกในทุกห้องทั้งโรงเตี๊ยม!”
เขาไม่เชื่อวาทะเจียงผิงอัน หากมีผู้ใดซ่อนตัวอยู่จริง ๆ แล้วเขาหาไม่เจอ เจียงผิงอันจะเห็นได้อย่างไร
ปวงชนผู้เดือดดาลแยกย้ายค้นหาทันที
อวี๋เปยหันมองเหมียวเสียผู้หมดสติไปแล้วถามเสียงขรึม “เกิดปัญหาอะไรกับเสี่ยวเสียหรือไม่?”
“ร่างกายปกติดี โชคดีที่มีศาสตราเซียนคุ้มกัน แต่วิญญาณของนางถูกทำร้ายเล็กน้อย ควรกินโอสถ” เจียงผิงอันมองใบหน้าซีดขาวอิดโรยของเหมียวเสียด้วยแววตาว่างเปล่า ทั่วทั้งวิญญาณเดือดพล่านด้วยจิตสังหาร
อวี๋เปยผ่อนหายใจโล่งอก “เช่นนั้น เจ้าก็ดูแลเสี่ยวเสียก่อนเถอะข้าจะไปตรวจสอบโรงเตี๊ยม พรุ่งนี้ข้าจะให้สำนักเซียนเทียนหลานต้องชดใช้!”
เขาเดินออกไปแล้วปิดประตูตามหลัง
เจียงผิงอันมองใบหน้าซีดเซียวของเหมียวเ
