สียแล้วกำหมัดแน่น“วันพรุ่ง? ข้ารอเช่นนั้นไม่ไหวหรอก”
แม้ปกติแล้วศิษย์พี่หญิงเหมียวเสียจะทำตัวเอาแต่ใจ แต่นางก็ดีต่อเขาอย่างแท้จริง ดูแลเขาเสมอมา
เรื่องที่เจียงผิงอันรับไม่ได้ที่สุดคือยามคนใกล้ตัวถูกทำร้าย
อวตารวิญญาณร้ายแยกออกจากกาย ออกจากโรงเตี๊ยมไปพร้อมศาสตราเซียนกำไลทลายมิติและขวดกลืนสวรรค์
หลายวันนี้ยามออกซื้อของ เขาผ่านโรงเตี๊ยมที่พำนักของผู้ฝึกตนจากสำนักเซียนเทียนหลานอยู่หลายหน และรู้ว่าอยู่ที่ใด
รัตติกาลมืดมิดวังเวง ทั่วโลกหล้าดำสนิท ไม่มีทางมองทะลุถึงปริศนาใด
อวตารวิญญาณของเจียงผิงอันหยุดลงหน้าโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง
หากเขาปล่อยจิตสัมผัส ยอดฝีมือข้างในจะหาเขาพบแน่
แต่ไม่มีใครกล้าออกมาในยามวิกาล
ในโรงเตี๊ยมมีเสียงเสสรวลดังกระหึ่ม
“ฮ่า ๆ เหมือนจะมีคลื่นพลังกระเพื่อมอยู่ทางสำนักเซียนอวี่หวงเมื่อครู่นะ ต้องเกิดเรื่องแล้วแน่เลย”
“สำนักเซียนอวี่หวงคงคาดไม่ถึงแหละว่าเราทำลายผนึกของพวกเขาได้”
“การทำลายยันต์ครั้งนี้เป็นผลงานของเสี่ยวโจวจี้ หากเหมียวเสียตาย เขาได้รางวัลมากมายแน่”
เสียงหัวเราะเสสรวลดังขึ้นจากในโรงเตี๊ยมของสำนักเซียนเทียนหลาน มองจากเงาก็เห็นได้ว่าพวกเขาจุดตะเกียงดื่มฉลองเสสรวลกันที่ชั้นล่าง
สีหน้าของเจียงผิงอันยิ่งทวีความราบเรียบ
เขายกกำไลทลายมิติขึ้น กำไลขยายตัวออกเป็นห่วง
นี่คือศาสตราเซียนชิ้นหนึ่งที่เขาได้จากถานกว่างโซ่ว ผู้อาวุโสใหญ่ของสำนักเซียนเทียนหลาน สามารถกระตุ้นอ
