บ้าคลั่งของเคอเหมิ่งเปี่ยมความเย็นเยียบ รู้สึกเหมือนอีกฝ่ายกำลังดูถูกเขา
“อันดับเก้า? เช่นนั้นก็ดี”
เจียงผิงอันเหินเข้าไปในม่านอาคม
ขอเพียงติดสิบอันดับแรกของระดับ ก็จะมีโอกาสไปยังดินแดนลับจันทร์มายา อีกฝ่ายอันดับเก้า ย่อมสามารถไปยังดินแดนลับจันทร์มายาได้
นี่จะเป็นการต่อสู้ระหว่างเจียงผิงอันกับยอดฝีมือร่วมขอบเขตในภพเซียนอย่างแท้จริง
การปราชันรอบก่อนในสำนักเซียนอวี่หวงเป็นเพียงการประมือระหว่างศิษย์ใหม่ พวกเขายังต่างชั้นกับอำนาจต่อสู้สูงสุดโดยแท้จริงเหล่านี้นัก
ทุกสายตาหันไปจ้องสมรภูมิ
“เจ้าว่าไป๋ฟานจะรอดได้นานแค่ไหน?”
“เขาถูกผู้อาวุโสใหญ่ชี้นำมาเป็นสิบ ๆ ปี น่าจะมีความคืบหน้าบ้างแหละ แต่ก็ยังยากจะต่อกรกับเคอเหมิ่ง ทนได้สักหนึ่งชั่วละเลียดชาก็ไม่เลวแล้ว”
“พลังกลืนกินของไป๋ฟานแข็งแกร่งมากก็จริง แต่สำนักเซียนเราไม่มีวิชาเซียนสายกลืนกินใด ๆ นับว่าเขาเสียเปรียบ หาไม่ไป๋ฟานคงแผลงฤทธิ์ดี ๆ ได้แน่”
มีคนมากมายได้เห็นพลังกลืนกินของเจียงผิงอันมาก่อน มันแข็งแกร่งมากจริง ๆ แต่เวลาการฝึกฝนของเขาสั้นเกินไป ไม่มีวรยุทธ์ที่เข้าคู่ได้ จึงแทบไม่มีทางเอาชนะเคอเหมิ่งได้เลย
ในสนามรบ ดวงตาดุจสัตว์ร้ายของเคอเหมิ่งจับจ้องเจียงผิงอันราวพินิจเหยื่อ
“เจ้าลงมือก่อนเลย ข้าขอดูพลังกลืนกินของเจ้าหน่อย หาไม่ เจ้าจะไม่มีโอกาสลงมือแล้ว”
แม้เคอเหมิ่งจะดูแคลนวาจาของเจียงผิงอัน แต่แท้จริงเขามิได้ประเมินอีกฝ่ายต ่า และอยา
