ที่แท้ก็เป็นศิษย์พี่ไป๋ฟานนี่เอง มิได้พบกันหลายปี ศิษย์พี่ไป๋ฟานนับวันยิ่งหล่อเหลานะขอรับ”
ผู้ฝึกตนร่างท้วมซึ่งถูกปิดปากตะลึงไปชั่วขณะ ไป๋ฟาน? ไฉนชื่อนี้ฟังดูคุ้น ๆ หนอ?
จริงสิ! เจ้าคนที่ทำลายสมรภูมิในจุลภพเทพโบราณเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนไง!
คนผู้นี้ในปัจจุบันเป็นศิษย์ใกล้ชิดของผู้อาวุโสใหญ่ไปแล้ว
เมื่อรู้ตัวตนของไป๋ฟาน ศิษย์ผู้คิดก่นด่าก็เหงื่อแตกพลั่ก
ในฐานะศิษย์ใกล้ชิดของผู้อาวุโสใหญ่ สถานะของเขาย่อมสูงล ้ายิ่ง
คนระดับนี้มิใช่ผู้ที่เขาจะล่วงเกินได้เลย
“ศิษย์พี่ไป๋ นี่คือผลึกเซียนสามพันชิ้นที่ข้าได้มาเมื่อไม่นานนี้โปรดรับไว้ด้วยเถิด”
เขานำอาวุธวิเศษเก็บของชิ้นหนึ่งออกมาส่งให้อย่างไม่เต็มใจหวังว่า ‘ไป๋ฟาน’ จะมิถือโทษเขา
เจียงผิงอันย่อมไม่ปฏิเสธผลึกเซียนที่มาหากันถึงมือเช่นนี้
ศิษย์ขั้นต้นระดับเขตแดนทั่วไป รับได้เพียงหนึ่งพันผลึกเซียนต่อปี
สามพันผลึกเซียนนับว่าเยอะแล้วจริง ๆ
“เมื่อครู่พวกเจ้าพูดเรื่องอะไรกัน?”
เจียงผิงอันรับอาวุธวิเศษเก็บของไปแล้วถามขึ้นซ ้าอีกครั้ง
“ศิษย์พี่ไป๋เก็บตัวฝึกฝนมาตลอด จึงอาจไม่ทราบว่าศิษย์สำนักเซียนเทียนหลานเรากำลังปราชันชิงโอกาสไปร่วมศึกที่ดินแดนลับจันทร์มายาอยู่ขอรับ”
ผู้ฝึกตนร่างท้วมเอ่ยยิ้ม ๆ
“เล่าให้ข้าฟังหน่อย” เจียงผิงอันเอ่ยปาก
เรื่องนี้ดูจะเกี่ยวกับผลเต๋าวิญญาณเซียน และเขาก็หาสิ่งนี้อยู่พอดี
มีโครงกระดูกร้ายกาจร่างหนึ่งในโลกใบน้อยของเขา อีกฝ่ายบอก
