่านอาจารย์! นี่เป็นหินสีเลือดชั้นดีเลย พ่อผมซื้อมาจากเซี่ยงไฮ้เมื่อห้าปีก่อน ราคามากกว่าสองร้อยล้านหยวน ผมจะใช้มันเป็นค่าครูให้คุณ ต้องรับเอาไว้นะครับ!”
หินสีเลือดเหรอ?
โจวอี้ไม่ค่อยรู้จักสิ่งนี้ แต่ดูจากภายนอกนั้นพบว่าสีแดงเพลิงทั้งก้อนของมันสวยมาก เห็นได้ชัดว่าทำมาอย่างประณีตโดยช่างฝีมือ
“ฉันไม่อยากได้ แค่เตาหลอมอย่างเดียวก็พอแล้ว” โจวอี้เอ่ยเสียงเรียบ
“อาจารย์ เตาหลอมที่คุณเลือกมีค่าแค่ล้านสองล้านหยวน ถ้าคุณชอบ ผมจะซื้อให้อีกหลายสิบเตาเลย ตอนนี้เลือกอย่างอื่นที่แพง ๆ ด้วยเถอะครับ” เฉินเฉินบอก
“…”
โจวอี้จนปัญญากับอีกฝ่าย
จะกตัญญูเกินไปแล้ว… กตัญญูจนเขาไม่กล้าปฏิเสธไม่รับเป็นศิษย์
ไม่ได้ ๆ ในเมื่อได้เตาหลอมสยบวิญญาณมาแล้ว จะหวังอย่างอื่นที่นี่ไม่ได้อีก
ไปกันได้แล้ว!
ไปเดี๋ยวนี้เลย!
แค่ออกไปจากที่นี่ก็จะบอกเรื่องการตัดสินใจได้เต็มปาก
“ไปกันเถอะ! ฉันควรกลับไปทำอาหารได้แล้ว”
โจวอี้บอกขณะเดินออกไปข้างนอก
“เอาไปอีกสิครับ!” เฉินเฉินยังคงตะโกน
“พอแล้ว!”
“ผม…”
เฉินเฉินมองแผ่นหลังอีกฝ่ายแล้วนิ่งเงียบไปทันที
เขารู้ว่าตัวเองเป็นลูกเศรษฐี เป็นพวกนอกคอก เป็นคนชื่อเสียงฉาวโฉ่ของเมืองเยี่ยเฉิง ซึ่งเป็นที่ขบขันของชาวเมืองมากมาย
ทว่าเขาไม่คิดแยแส
เขาอยากใช้ชีวิตอิสระตามที่ตนเองต้องการ ในขณะเดียวกันหลายปีที่ผ่านมาเขาเองก็ได้พบผู้คนมากมายที่ไขว่คว้าชื่อเสียงเงินทอง โดยเฉพาะในสมัยนี้ซึ่งเป็นโลกทุนนิย
