บทที่ 845 สัญญาว่าต่อไปจะไม่โจมตีอีก
ข่าวเรื่องโจวเหมียวเหมี่ยวเอาชนะครูฝึกสองคนได้ลอยไปถึงหูโจวอี้ ซึ่งทำให้เขามีสีหน้าถมึงทึง ในใจทั้งโกรธและจนปัญญาในเวลาเดียวกัน
ไม่นานโจวอี้และพรรคพวกก็มาถึงลานฝึก ส่วนถังหว่านไม่ได้ตามมาด้วยกัน
ณ ลานฝึกในขณะนี้ โจวเหมียวเหมี่ยวนึกภาคภูมิในที่ตนเองเอาชนะครูฝึกได้ มันทำให้เธอรู้สึกว่าตนเองแข็งแกร่งมากและครูฝึกที่นี่ก็ไม่ได้เรื่อง
แม้แต่ความตั้งใจที่จะมาเรียนและฝึกยุทธ์ที่นี่ก็พลันหดหายไป
“พ่อคะ หนูเอาชนะครูฝึกได้ด้วยล่ะ เก่งใช่ไหมคะ?” เธอหัวเราะด้วยท่าทีโอ้อวดเมื่อเห็นโจวอี้มาถึง
“ลูกเก่งมากเลยเหรอ?” เขาเอ่ยถามด้วยสีหน้านิ่ง ๆ
“หนูเอาชนะครูฝึกได้เลยนะคะ ไม่เก่งเหรอ?”เธอถามกลับ
“เขาเองก็เป็นครูฝึกที่นี่ ถ้าคิดว่าตัวเองเก่งมาก งั้นก็สู้กับเขาสิ” โจวอี้บอกพลางชี้ไปทางจงหลี่ที่อยู่ด้านหลังเหมิงเทียนอ้าว
“ผมเหรอ?”
จงหลี่งุนงง
เจ้านายบอกให้เขาไปสู้กับคุณหนูอย่างนั้นหรือ?
จะเป็นไปได้อย่างไร ถ้าทำเธอบาดเจ็บขึ้นมาจะไม่ซวยแย่หรือ?
“ไม่ต้องห่วง ทำให้เธอรู้ว่านายแข็งแกร่งแค่ไหน” โจวอี้บอกเสียงเข้ม
“ได้ครับ!”
จงหลี่ก้าวมาหาโจวเหมียวเหมี่ยวพร้อมรอยยิ้มลำบากใจ
เด็กน้อยยืนบนเก้าอี้ สีหน้าดูกระตือรือร้น
เธอรู้สึกว่าเมื่อครู่พ่อยังไม่เห็นเธอเอาชนะครูฝึกสองคนนั้นมาได้จึงยังไม่เชื่อในตัวเธอ ตอนนี้เป็นโอกาสดีที่เธอจะได้แสดงให้พ่อได้เห็นและเอ่ยชื่นชม
“งั้นหนูขอเริ่มก่
