บันมีห้าสำนักเซียนสูงสุด เช่นสำนักเซียนอวี่หวง สำนักเซียนเทียนหลานและสำนักเซียนเป่ยฮวง…
ภายใต้ขุมกำลังใหญ่แต่ละแห่งมีโลกใบน้อยมากมายในควบคุม
ยิ่งระดับการฝึกฝนเพิ่มสูง ยิ่งต้องการทรัพยากรเพิ่มขึ้น หากคิดอยู่รอดต่อไป ก็ต้องได้ทรัพยากรมา
ความมีเท่าไหร่ก็ไม่พอของทรัพยากรคือต้นตอความขัดแย้งเสมอ
ขณะที่เจียงผิงอันกำลังครุ่นคิด คิ้วของเขาพลันขมวดตัว
ไม่รู้ทำไม แต่จู่ ๆ เขาก็รู้สึกราวถูกวิกฤติจ่อใกล้อย่างบอกไม่ถูก
เขาไม่รู้ว่าต้นตอความรู้สึกนี้มาจากไหน
ยิ่งผู้ฝึกตนขอบเขตสูง ยิ่งใกล้ชิดกฎเต๋าสวรรค์ สังหรณ์ยิ่งแข็งแกร่งแรงกล้า
เจียงผิงอันใช้ ‘วิชาอำพรางสรวง’ เปลี่ยนทั้งรูปลักษณ์ ส่วนสูงทรงผมและปราณของตน
เมื่อลุล่วงได้ จึงสบายใจขึ้นหน่อยหนึ่ง
สองสามวันต่อมา หนึ่งจิตสัมผัสพลันแผ่ผ่านตัวเขา ขัดจังหวะการฝึกฝนของเขาลง
หัวใจของเจียงผิงอันสะท้าน
จิตสัมผัสนี้แข็งแกร่งสุดขั้ว เซียนมนุษย์แน่ ๆ!
ความคิดนี้อยู่กับเขาเพียงครู่ ก่อนจะสลายหายไป
เจียงผิงอันผ่อนหายใจโล่งอก ทำความเข้าใจกฎแห่งแรงโน้มถ่วงต่อไป
นี่น่าจะเป็นเซียนมนุษย์ผู้หนึ่งจากสำนักเซียนอวี่หวงซึ่งมาตรวจสอบจุลภพเทพโบราณ
แต่ในระยะสามเดือนต่อจากนั้น จิตสัมผัสนี้ก็กวาดผ่านตัวเขาแล้วเป็นร้อย ๆ หน
เจียงผิงอันตระหนักถึงความผิดปกติ เซียนมนุษย์ผู้นี้ดูจะมิได้มาตรวจสอบจุลภพเทพโบราณเสียแล้ว
จิตสัมผัสนี้จี้ตัวเขาอยู่หลายหน ครั้งที่นานที่สุดคือครึ่งชั่วธูปม
