ห้เธอต้องทนทุกข์กับความยากลำบากมามากขนาดไหน เธอจะ…”
“เธอไม่ได้รับอนุญาตให้ดุด่าสามีของฉันนะ!” ถังหว่านกล่าวอย่างหนักแน่น
“ก็ไอ้สามีของเธอมันไร้ความรับผิดชอบ!”
“หุบปาก ไม่งั้นฉันจะฉีกปากเธอจริง ๆ!”
“นี่เธอ…”
หลี่ชิวม่านจ้องมองถังหว่านด้วยสีหน้างุนงง หลังจากผ่านไปกว่านาที จู่ ๆ เธอก็ส่ายหัว ก่อนจะหัวเราะและพูดว่า “ดูเหมือนว่าชายแซ่โจวนั่นจะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้แล้ว และผู้หญิงโง่ ๆ อย่างเธอก็ไม่เคยลืมเขาเลยใช่ไหม?”
“ตอนนี้เขาดีกับฉันมาก” ถังหว่านพยักหน้า
“ก็ได้ ๆ ดูเหมือนว่าเขาทำให้เธอหลงจนโงหัวไม่ขึ้นได้อีกครั้งแล้ว ช่างเถอะ ฉันไม่สนใจปัญหาของเธอแล้วดีกว่า ไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่ฉลาดเท่าฉันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว” หลี่ชิวม่านหัวเราะ
“ก็ได้ ๆ เธอเจ๋งกว่า โอเคไหม?” ถังหว่านจำท่าทางที่เอาเรื่องของหลี่ชิวม่านเมื่อตอนที่ตบเทียนซูฉวนได้ เรื่องนั้นเธอต้องยอมให้อีกฝ่ายจริง ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น มันไร้ประโยชน์ที่จะเถียงกันว่าใครดีกว่า หรือใครเด่นกว่า
ตอนนี้ไม่ว่าเธอจะเก่งหรือไม่ เธอก็มีโจวอี้คอยช่วยประคับประคองอยู่แล้ว
ที่ถนนเจิ้งโจว
โจวอี้โทรออกอยู่สองครั้ง จากนั้นก็เก็บโทรศัพท์มือถือลง และติดตามกลุ่มเด็กข้างหน้าไปพร้อมกับอิงหง
ใช่!
เขากำลังติดตามกลุ่มเด็กพวกนั้น
20 นาทีที่แล้ว เขาพบกลุ่มเด็กสามคนนี้ พวกเขาเป็นเด็กชายสองคนและเด็กหญิงอีกหนึ่งคน คนอายุมากสุดไม่น่าจะเกินสิบปี ส่วนเด็กชายและเด็กหญิงอีกคนอายุปร
