ดภัยของตน
เรื่องราวต้องกระจ่างก่อน อีกฝ่ายจึงมิกล้าใช้ลูกไม้ตุกติก
เขาสัมผัสจิตสังหารจากอีกฝ่ายได้ และสงสัยว่าอีกฝ่ายจะแอบใช้อุบาย
นี่แหละเหตุผลที่เจียงผิงอันซึ่งมิเคยพบชิวผิงเซิงมาก่อนรู้ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร
ไร้ความแค้นใดเกิดขึ้นอย่างไร้เหตุผล ทันทีที่เขาเข้ามา ก็สัมผัสความแค้นจากคนผู้นี้ได้ เช่นนั้นก็ต้องเป็นชิวซื่อผิงมิผิดแน่
ความสามารถนี้ช่วยเขามาไม่รู้กี่หนแล้ว
“ตาเฒ่าผู้นี้จะดูแลการจับสลากแทนแล้วกัน”
ผู้อาวุโสผู้หนึ่งมายังลานประลอง
เจียงผิงอันเคยพบผู้อาวุโสท่านนี้มาก่อน เขาก็คือผู้อาวุโสที่มอบกระดูกเซียนให้เขาในหอวรยุทธ์ เขามีรูปร่างเล็กบาง เครายาว เส้นผมหงอกขาว
ชิวซื่อผิงชำเลืองเจียงผิงอันอย่างเย็นเยียบ แล้วกลับสู่อัฒจันทร์
ห้าคนที่เขาเลือกไว้จะได้พบเจียงผิงอันหรือไม่ ขึ้นกับโชคเท่านั้นแล้ว
การจับสลากดำเนินต่อ
เหตุการณ์นี้สร้างประเด็นสนทนาให้กับเหล่าผู้ฝึกตนที่ชมอยู่
“เจ้าว่าคนชื่อเจียงผิงอันผู้นี้พูดจริงหรือไม่?”
“ไม่จริงแหง ๆ หากเป็นเรื่องจริง คงรายงานสำเร็จไปแล้ว”
“บางทีเขาอาจแค่ไม่มีหลักฐาน เรื่องบังเอิญเช่นนี้จะมีได้อย่างไรพอไปล่วงเกินหลานผู้อาวุโสชิวปั๊บ ศิษย์ผู้อาวุโสชิวก็มาฆ่าเจียงผิงอันปุ๊บเนี่ยนะ…”
ชิวซื่อผิงเพิ่งกลับถึงอัฒจันทร์ เหมียวจิ่งก็พลันเอ่ยปาก “เจียงผิงอันผู้นี้จะเป็นศิษย์ของข้าเหมียวจิ่ง ใครบางคนต้องทำตัวดี ๆ หน่อยนะ ช่วงนี้ข้าไม่อยากฆ่าคน”
สีหน้าของชิวซ
