ยกลก็ปรากฏภาพของตัวเขาถือพลอง เริ่มใช้วิชาพลองให้ดู
ด้วยค่ายกลนี้ ยามภาพฉายในคันฉ่องใช้วิชาพลอง อำนาจกฎเกณฑ์ก็ปรากฏให้เห็นชัดเจน ให้ความรู้สึกสมจริงเหนือใด จึงสัมผัสได้ว่าวิชาใดเหมาะสมกับผู้ฝึกตนมากกว่ากัน
สมกับเป็นภพเซียน ระดับค่ายกลสูงยิ่งนัก ประหนึ่งคนจริงกำลังใช้วิชาพลองตรงหน้าเขา
ดวงตาของเจียงผิงอันจ้องตรงที่คันฉ่อง ค่อย ๆ จดจำภาพภายในสู่มโนสำนึก
นี่คือพรสวรรค์พิเศษของเขา ทำให้เขาสามารถจดจำภาพการต่อสู้ของผู้ฝึกตนไว้ในวิญญาณ และทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ของอีกฝ่ายได้ดีขึ้น
มิเพียงจะได้เรียนวิชาพลอง ยังจะได้เข้าใจกฎแห่งกำลังระดับสูงขึ้นด้วย
พอซื้อกฎเกณฑ์ระดับสูงไม่ได้ ก็มิอาจบรรลุได้แล้วหรือ? ได้มาเปล่า ๆ เลยเถอะ
ยากนักที่เขาจะตัดสินใจ วิชาพลอง ‘ระดับเซียนมนุษย์’ ยี่สิบแปดแขนงนี้จะเยอะเกินไปแล้ว การเลือกก็มิได้ง่าย เช่นนั้นก็เรียนมันให้หมด
“ข้าแค่ขอดูสักพัก ไม่น่าจะเป็นปัญหากระมัง…”
เจียงผิงอันนั่งขัดสมาธิบนพื้น จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยดวงตาทั้งสอง อุทิศใจกายเรียนรู้วิชาพลองควบคู่ไปกับทำความเข้าใจอำนาจเขตแดน
เขานั่งอยู่เช่นนี้หนึ่งเดือน
ในหอวรยุทธ์มีห้องบริหารแก่นค่ายกลอยู่ ซึ่งรับหน้าที่บำรุงรักษาค่ายกลต่าง ๆ ในหอวรยุทธ์
หอวรยุทธ์รวบรวมความพากเพียรพยายามของบรรพชนรุ่นแล้วรุ่นเล่าในสำนักเซียนอวี่หวง รวบรวมวรยุทธ์ไว้มากมาย เป็นสถานที่สำคัญที่สุดของสำนักเซียนอวี่หวง มีผู้อาวุโสมากมายประจำการ
