ผิงอันใช้ ‘วิชาซ่อนจักรวาล’ ดวงดาวทั้งสิบแปดรายล้อมรากเซียนวูบไหวสาดแสง ปราณเซียนในฟ้าดินล้วนถูกชักดึงเยี่ยงคลื่นทะเลเข้าสู่ตัวเขาอย่างบ้าคลั่ง ทำให้เขาอาบไล้ท่ามกลางปราณเซียน
ดวงตาของหม่าปั๋วลี่เกือบถลนหลุดจากเบ้า
เขาไม่เคยเห็นใครดูดซับปราณวิญญาณด้วยความเร็วชวนขนลุกเช่นนี้มาก่อน
การดูดซับปราณเซียนเร็วจี๋เช่นนี้มีได้สองเหตุผล คือรากเซียนระดับสูง ไม่ก็วรยุทธ์ระดับสูง
คนผู้นี้ต้องมีรากเซียนคุณภาพเซียนสวรรค์และวรยุทธ์เซียนอยู่แน่ ๆ!
เพียงชั่วกาลแสนสั้น ปราณเซียนในรัศมีหลายพันลี้ก็ถูกสูบเกลี้ยง ขณะที่ปราณเซียนในตัวเจียงผิงอันคืนสู่สมบูรณ์พร้อม
“สู้!”
หนึ่งถ้อยคำระเบิดออกจากคอของเจียงผิงอัน
เสียงนี้สะท้านลึกถึงก้นบึ้งวิญญาณของหม่าปั๋วลี่ แล้วเขตแดนแห่งกำลังของเขาก็สั่นสะท้านรุนแรง ในใจเกิดความขลาดสงครามไม่อยากสู้
แล้วหม่าปั๋วลี่ก็สังเกตเห็นวงแสงสีทองขนาดเล็กปรากฏขึ้นใต้เท้าเจียงผิงอัน
เขตแดน!
แม้ระยะของมันจะเล็กจ้อยแค่พอปกคลุมตัวเจียงผิงอันเอง แต่นี่ก็คือเขตแดนชัด ๆ!
เขตแดนจำนงสัประยุทธ์!
“เจ้าเป็นใครกันแน่เนี่ย!”
สู้กันสั้น ๆ สิบกว่าวัน แต่คนผู้นี้กลับยกระดับกฎจำนงสัประยุทธ์ขึ้นได้ ก่อเกิดเป็นหนึ่งเขตแดน
อัจฉริยะล ้าเลิศเช่นนี้ไม่มีทางไร้นาม
เจียงผิงอันคร้านเกินจะตอบคำถามไร้สาระเช่นนี้ เขาเหยียบย่างสุญตา ร่ายรำหมัดคู่อหังการไร้คู่เปรียบเข้าใส่
เรืองฤทธิ์ระหว่างต่อสู้ เติบโตระหว่างศึก
เ