ยอยู่”
เขาคร้านจะอธิบายว่าไม่มีสมบัติฟ้าดินอะไรที่นี่ อธิบายกับคนเช่นนี้ไป อีกฝ่ายก็ไม่เชื่อหรอก
ยิ่งกว่านั้น เจียงผิงอันก็กำลังอารมณ์เสียเพราะโลงแก้วผลึกอยู่
“อย่ายุ่งกับเจ้า?”
หม่าปั๋วลี่ตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเสสรวล “ขำตายล่ะ ผู้ฝึกตนซึ่งเพิ่งบรรลุระดับเขตแดนอย่างเจ้ากล้ากำเริบกับเหลาจื่อหรือ?”
“ครอบครัวไม่สั่งสอนหรือว่าให้ทำตัวดี ๆ? เดี๋ยวลุงผู้นี้จะสอนบทเรียนสุดท้ายในชีวิตให้เจ้าวันนี้เอง!”
หม่าปั๋วลี่แผ่เขตแดนแห่งกำลัง ไหวตัวมาหาในพริบตา
เพื่อป้องกันมิให้ผู้อื่นสู้กับตนแย่งสมบัติ ก็ต้องรีบจัดการอีกฝ่ายโดยเร็ว
หม่าปั๋วลี่สัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงผู้ฝึกตนซึ่งเพิ่งบรรลุระดับเขตแดน ไม่มีเขตแดนของตนเองด้วยซ ้าไป
การฆ่าคนระดับนี้ในพริบตา หมัดเดียวก็จบแล้ว
หม่าปั๋วลี่ปรากฏตรงหน้าเจียงผิงอันในพริบตา หมัดของเขาทรงพลังเยี่ยงมังกรคำรน สุญตาสั่นสะท้านเจียนถล่มพินาศทุกเวลา
เจียงผิงอันใช้วิชาเทียมเทพสงคราม ออกหมัดทำลายล้างเผชิญศัตรูตรง ๆ
“ไอ้โง่!” เมื่อเห็นการกระทำของเจียงผิงอัน ดวงตาของหม่าปั๋วลี่ก็ฉายประกายดูแคลน
จะสู้กับยอดฝีมือในเขตแดนแห่งกำลัง เจ้าเด็กนี่สมองมีปัญหาจริง ๆ
เปรี้ยง!
พลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจาย ถล่มภูเขาไฟลูกนี้ราบเรียบตลบฝุ่นควันคลุ้งนภาทันใด ขณะที่ทั้งคู่ล้วนผละถอยจากกันพร้อมเพรียง
เจียงผิงอันปลิวกระเด็นไปไกล ร่างกระเด้งกลิ้งบนพื้นอยู่หลายตลบ ทิ้งร่องรอยบนพื้นเป็น
