ตรีตนซึ่งดื่มสุราอยู่ข้างตัว
“เจ้าจะให้พ่อยกที่อยู่ตัวเองให้เด็กนั่นเนี่ยนะ นี่เจ้าชอบเขาหรือ?จะคลอดหลานให้ข้าแล้วหรือไร?”
“คลอดผีให้เจ้าสิมิว่า!”
เหมียวเสียฟาดน ้าเต้าสุราใส่หัวบิดาตัวเอง
เหมียวจิ่งพูดไม่ออกอย่างยิ่ง “เป็นสาวเป็นนาง ทำตัวไม่สมเป็นสตรีเอาเสียเลย เอาน ้าเต้าสุราฟาดหัวพ่อเช่นนี้มิเกินไปหน่อยหรือ?”
“หุบปากไปเลยไป๊”
เหมียวเสียไม่ไว้หน้าเหมียวจิ่งสักนิด
เหมียวจิ่งไหวไหล่ “เช่นนั้นเจ้าก็บอกเหตุผลข้าสิ เจ้าทำเช่นนี้มีจุดประสงค์อะไร”
เหมียวเสียกรอกสุราเข้าปากอึกหนึ่ง จ้องมองยอดเขาด้วยสายตาลึกล ้า เอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง “เจียงผิงอันผู้นี้ไม่มีทางธรรมดา”
“ไม่ธรรมดาตรงไหน? เพราะเขาหล่อกว่าพ่อเจ้าผู้นี้หรือ?”
เหมียวเสีย “…”
จนบัดนี้ ตาเฒ่านี่ก็ยังไม่รู้ว่านิสัยบุตรีตนได้มาจากผู้ใด
ขณะเดียวกัน สำนักในของสำนักเซียนอวี่หวง ตำหนักผู้อาวุโสแห่งหนึ่ง
ผู้อาวุโสผู้หนึ่งถือยันต์สื่อสาร กล่าวด้วยสีหน้าบึ้งตึง “ทำไมหลานข้าจึงถูกขัง? เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
ผู้อาวุโสผู้นี้หาใช่ใครอื่นนอกจากปู่ของชิวหยวน ชิวซื่อผิง
เขาทราบข่าวว่าชิวหยวน หลานชายของเขาถูกกักตัวแล้ว
“เจียงผิงอัน? บังอาจทำหลานผู้อาวุโสผู้นี้ลำบาก อย่าหวังเลยว่าเขาจะอยู่ดีได้”
แค่ผู้ฝึกตนขอบเขตบูรณาการคนหนึ่ง ฆ่าให้ตายง่ายเยี่ยงมด
เจียงผิงอันหารู้ไม่ว่าตนถูกหมายหัว เขาอุทิศตนให้กับการฝึกฝนอย่างเต็มที่ ตั้งใจศึกษาว่าจะสร้างเมล็ดพันธุ
