หลำยให้แก้วิกฤติแคว้นชำงหลำนด้วยกัน ไม่งั้นก็ตำยด้วยกันให้หมดน่ะ”
“ข่ำวใหญ่! เซียนมนุษย์แปดท่ำนล้อมรุมเจ้ำเคหำสน์เทพจันทรำกันแล้ว!”
หลังจำกข่ำวเซียนเปิดศึกปรำกฏ ทั่วแดนดินก็สะท้ำนสะเทือน
ในฐำนะขุมก ำลังซึ่งมีเซียนมนุษย์ เคหำสน์เทพจันทรำยืนยำวเกินนับปี ไร้ผู้ใดล่วงเกิน
ทั่วทั้งภพบุกเบิกมีน้อยคนยิ่งที่เต็มใจล่วงเกินขุมก ำลังซึ่งมีเซียนมนุษย์อยู่ เพรำะกำรล้ำงแค้นของเซียนมนุษย์นั้นน่ำสะพรึงกลัวยิ่ง
ลองคิดดูได้ เซียนมนุษย์ผู้หนึ่งซึ่งไม่รู้อยู่ที่ใด แต่อำจจู่โจมทำยำทและขุมก ำลังของอีกฝ่ำยได้ทุกเวลำ
บ้ำนเมืองและขุมก ำลังที่บำกบั่นสร้ำงมำแทบตำย อีกฝ่ำยตบเพียงหนก็รำบเละ
นี่คือรำคำมหำศำลเกินจับต้อง
ดังนั้น ยำมขุมก ำลังขัดแย้งกันในภพบุกเบิก จึงมีกฎหนึ่งข้อ:หำกเซียนมนุษย์ฝั่งเจ้ำไม่ลงมือ เซียนมนุษย์ฝั่งข้ำก็จะอยู่เฉย ๆ
ครั้งนี้ เซียนมนุษย์จำกขุมก ำลังทุกแห่งในแคว้นชำงหลำนล้วนผนึกก ำลัง เตรียมสังหำรเซียนเพื่อป้องกันปัญหำในภำยหน้ำ
วิกฤตินี้แท้จริงแก้ง่ำยยิ่ง แต่ขุมก ำลังหลักทั้งหลำยล้วนมีเจตนำส่วนตน ไม่อยำกยั่วโมโหเซียนมนุษย์จำกเคหำสน์เทพจันทรำ จึงปล่อยมันเรื้อรังเสมอมำ
หลัวซู่พยำยำมยุแยงขุมก ำลังเหล่ำนี้เต็มที่เพื่อบีบให้ลงมือ
เซียนมนุษย์ทั้งแปดรุมล้อมเซียนมนุษย์จำกเคหำสน์เทพจันทรำอยู่หนึ่งปีเต็ม สู้กันตั้งแต่จำกแคว้นชำงหลำนถึงทะเลเซียนมำร
เมื่อบรรลุเป็นเซียนมนุษย์ ขอเพียงยังมีพลัง ก็นับได้ว่ำ
