อมตะไร้วันดับสูญ ยำกจะสังหำรได้
ต่อให้เป็นกำรต่อสู้แปดต่อหนึ่ง ยังต้องใช้เวลำหนึ่งปี
จำกเรื่องนี้ก็เข้ำใจได้ ว่ำเหตุใดขุมก ำลังใหญ่ทั้งหลำยจึงอิดออดไม่ยอมลงมือกันง่ำย ๆ หำกปล่อยเซียนมนุษย์หนีไป ปัญหำจะตำมมำไม่รู้จบ
ตรำบใดที่ลงมือ ไม่ว่ำอย่ำงไรก็ต้องประหำรเซียนมนุษย์ให้จงได้
ท้ำยที่สุด ในกำรต่อสู้แปดรุมหนึ่งนี้ เจ้ำเคหำสน์เทพจันทรำก็ยังถูกฆ่ำ
อันที่จริง เคหำสน์เทพจันทรำยังมีเซียนมนุษย์อยู่อีกคน ซึ่งก็คืออดีตผู้อำวุโสฝ่ำยรักษำระเบียบของศำลำเติงเซียนผู้แปรพักตร์ ฮั่วหร่วน
เพียงแค่ว่ำฮั่วหร่วนมิได้มีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเคหำสน์เทพจันทรำยำมเขำถูกล้อมโจมตี เขำก็แปรพักตร์ก่อนใคร และเปิดฉำกโจมตีเถียนปั๋วหนิง เข้ำร่วมกับฝ่ำยไล่ล่ำทันที
หำกไม่แปรพักตร์ก็สู้ไม่ไหว อำจตำยได้ กระทั่งคนปัญญำอ่อนยังรู้เลยว่ำต้องเลือกอะไร
ไม่ว่ำเคหำสน์เทพจันทรำจะถูกท ำลำยหรือเปล่ำ มันเกี่ยวอะไรกับเขำฮั่วหร่วนด้วย ขอเพียงตัวเขำฮั่วหร่วนไม่ตำยก็พอแล้ว
เถียนปั๋วหนิงตกตำย และศิษย์ทั่วไปของเคหำสน์เทพจันทรำต่ำงดับดิ้น
ขุมก ำลังมหึมำ เคหำสน์เทพจันทรำแห่งนี้พังทลำยลงในวงล้อมขุมก ำลังทั้งหลำย
เคหำสน์เซียนเทียนหลำน ในป่ำทึบแห่งหนึ่ง เถียนซีและศิษย์เคหำสน์เทพจันทรำทั้งหลำยก ำลังหนีหัวซุกหัวซุน ร่ำงชโลมด้วยโลหิตสีเทำ เบื้องหลังมีผู้ฝึกตนมำกมำยตำมล่ำ
“คุณหนู! หนีเร็ว! เรำจะคุ้มกันให้!”
บริวำรทั้งหลำยรู้ว่ำเวลำนี้มีแต่จะแย่ และคิด
