ย! ไม่ต้องการให้นายมาซาบซึ้งว่าฉันลำบากแค่ไหน ในเมื่อพวกนายคิดว่าสำนักเสื่อมโทรมไปแล้ว กลายเป็นอดีตไปแล้ว งั้นก็ให้ยุคสมัยของสำนักสิ้นสุดในมือฉันแล้วกัน!”
ฟางผิงด่ากราดว่า “นายมีคุณสมบัติอะไรเป็นตัวแทนของโลกสำนัก? ในอดีตนายเป็นเสาหลักของโลกสำนัก วันนี้นายเป็นความอัปยศอดสูของโลกสำนัก! พวกเหล่าจางทุกครั้งที่เอ่ยถึงโลกสำนัก คนที่พวกเขายอมรับมากที่สุดก็คือนาย แต่ทุกคนล้วนตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก! ก่อนหน้านี้รุ่นพี่จางเวยอวี่มีอาวุธวิเศษขั้นเก้าหรือไง? เขาเป็นตั้งหนึ่งในสี่กอง ตั้งมั่นเฝ้าระวังยังไม่มีด้วยซ้ำ! เคล็ดวิชาขั้นสุดยอดจากที่ฉันรู้ก็มีแค่ผู้บัญชาการหลี่เต้าหยงและคณบดีหวง ล้วนถ่ายทอดมาจากผู้บัญชาการหลี่ นั่นเป็นเพราะผู้บัญชาการหลี่ต้องการหาผู้สืบทอด นายอยู่เส้นทางเดียวกับเขาหรือไง? นึกไม่ถึงว่านายจะเข้าร่วมกับลัทธินอกรีตตั้งนานแล้ว สำนักในแวดวงสำนักบางส่วนมองนายเป็นเหมือนเทพ แต่วันนี้นายกลับเป็นความอัปยศของพวกเขา!”
“พูดมากไปก็ไร้ประโยชน์ ก่อนหน้านี้สงครามถ้ำใต้ดินต้องห้าม หากนายมอบอาวุธวิเศษของจีเหยาชิ้นนั้นให้ฉัน วันนี้ฉันคงไม่ลงมือกับนายหรอก! ขั้นเก้าในสิบอันดับแรกมีแค่ฉันที่ไม่มีอาวุธวิเศษขั้นเก้า น่าขำอะไรอย่างนี้! ตอนแรกคิดว่าจีเหยาละทิ้งอาวุธวิเศษ สุดท้ายต้องตกอยู่ในมือฉัน สิ่งที่น่าขำก็คือคนที่จางเทานึกถึงกลับเป็นเซี่ยอีฟาน หนานอวิ่นเยวี่ยนึกถึงจงชิงฮวน หลี่เจิ้นก็นึกถึงกั
