รู้สึกแสนธรรมดา
เถียนซีขมวดคิ้ว “ไม่ใช่! พลังการระเบิดครั้งนี้ผิดปกติ! เขาถือครองปราณเซียน ไม่มีทางระเบิดได้แรงจิ๊บจ๊อยแค่นี้แน่!”
“อวตาร! นี่คืออวตาร!”
จิตสัมผัสของเถียนซีแผ่ออกไป และพบเจียงผิงอันหนีไปไกลลิบ
เมื่อถึงขอบเขตบูรณาการ ขอเพียงมีปราณเพียงพอ ก็สามารถสร้างอวตารได้ตามใจ
สิ่งที่ตายต่อหน้าพวกเขาเมื่อครู่เป็นเพียงอวตารร่างหนึ่ง!
ปวงชนคาดไม่ถึงเลยว่าเจียงผิงอันจะสร้างอวตารแล้วหนีไปต่อหน้าต่อตาพวกเขาได้ ความเร็วนี้สูงเกินไปแล้ว
มิน่า เมื่อครู่เจียงผิงอันจึงพูดจาไร้แก่นสารออกมา ที่แท้ก็เป็นเพียงการดึงความสนใจ
คนผู้นี้เจ้าเล่ห์นัก!
“ตามไปเร็ว! เขาจะไปที่ด่านทดสอบ! สู้กันที่นั่นมิได้!” เถียนซีแผดเสียง
จากกฎของเคหาสน์เซียน ในสถานที่ทดสอบมิอาจสู้กันได้ หาไม่ก็จะถูกสังหารสิ้น
เถียนซีทราบจุดประสงค์ของเจียงผิงอัน เขาอยากไปซ่อนตัวในสถานที่ทดสอบ!
คนจากเคหาสน์เทพจันทราสบถแล้วไล่ตามไป
เจียงผิงอันสัมผัสได้ถึงจิตสังหารเบื้องหลังกราชั้นเข้ามาอย่างรวดเร็ว อารมณ์ของเขาเคร่งขรึมอย่างเกินครั้งใด
ยังมีระยะห่างประมาณหนึ่งกว่าจะถึงด่านทดสอบ หากเหาะเหินด้วยความเร็วเช่นนี้ต่อไป จะถูกตามทันแน่นอน!
“มีศาสตราเซียนอยู่ตรงนี้!”
เจียงผิงอันแผดเสียง ขณะเดียวกันก็ก่อปราณเซียนสายหนึ่งโยนขึ้นฟ้า ทำให้ปราณเซียนระเบิดตัวกลางนภา แสงทองเจิดจรัสวับวามยิ่ง
ด้วยการรับรู้ของผู้ฝึกตนขอบเขตบูรณาการ แม้จะอยู่แสนไกลก็ยังสั
