ไปในสมรภูมิ ทั้งเผ่ามนุษย์และเผ่ามารต่างดูสับสน
มหาจักรพรรดิบุกไปสู้กับภพเซียน? เจียงผิงอันพูดอะไรอยู่?
หรือเจียงผิงอันจะรู้ความลับอะไร?
เหล่าตัวตนจากเขตแดนมารมืดทมิฬถูกหยามเหยียด ทั้งเดือดดาลและอับอาย
“ใต้เท้าหมัวล่วน! ฆ่าเขาซะ! ให้ขยะนี่ได้เห็นฤทธาแท้จริงของเราเขตแดนมารมืดทมิฬ!”
ไร้จำเป็นต้องให้ใครพูด หัวใจหมัวล่วนก็อัดแน่นด้วยจิตสังหารอยู่แล้ว มนุษย์ผู้นี้สมควรมาหยามเหยียดเผ่าอนธการของมันด้วยหรือ?
ปีกเนื้อเบื้องหลังหมัวล่วนพลันกระพือ พุ่งมาตรงหน้าเจียงผิงอันในพริบตา ก่อนจะสับปีกลงใส่เจียงผิงอันเยี่ยงดาบอันคมกริบ
ปีกกรีดผ่านที่ใด สุญตาล้วนร้าวราน
เจียงผิงอันออกหมัดทำลายล้าง แผลงฤทธิ์สูงสุดทันที
กฎทำลายล้างคลับคล้ายทำลายได้ทุกสิ่ง
เมื่อเผชิญฤทธิ์หมัดนี้ สีหน้าของหมัวล่วนก็แปรเปลี่ยน ดาวหกแฉกในดวงตาของมันเรืองแสงเฉิดฉัน เปิดฉากโจมตีด้วยพลังวิญญาณ
เจียงผิงอันสัมผัสได้ว่าห้วงจิตสำนึกของตนถูกกระทบกระเทือนความโลภ ความปรารถนา และจิตสังหารทะลักหลากออกมา
นี่คือพรสวรรค์ชั้นเลิศที่สามารถกระตุ้นอารมณ์ด้านลบนานาในใจอีกฝ่าย
หากเป็นคนทั่วไป คงถูกอำนาจนี้กระตุ้น ธาตุไฟแตกกลายเป็นมารร้ายฆ่าคนไม่กะพริบตาไปแล้ว
การลงมือเช่นนี้มิได้อ่อนแอไปกว่า ‘สังสารวัฏ’ เลย
แต่มันไม่ได้ผลกับเขา!
เจียงผิงอันสงบห้วงจิตสำนึก ใช้ ‘วัฏสงสาร’ เข้าตอบโต้
หลังชะงักไปเล็กน้อย เจียงผิงอันก็กระแทกหมัดเข้าใส่ ซึ่งก็ถูกหมัวล่
