้ามนุษย์ตนนี้ดูจะแกร่งกว่า
เจียงผิงอันมิได้ตอบหลู่ตัน เขากล่าวกับทั่วป๋าหมิงเจินเสียงเรียบ“มิต้องซ่อนความสามารถหรอก ข้าก็บรรลุขอบเขตแล้วเหมือนกัน”
อีกฝ่ายแสดงคลื่นพลังในขั้นปลายขอบเขตหลอมสุญตา ทว่าแท้จริงมันอยู่ในขอบเขตบูรณาการแล้ว
ทั่วป๋าหมิงเจินและเหล่ายอดฝีมือเผ่ามารผงะไปเล็กน้อย
เหตุใดเจียงผิงอันจึงรู้ว่าทั่วป๋าหมิงเจินซ่อนการฝึกฝนไว้?
นอกจากนั้น มิใช่ว่าเจียงผิงอันสร้างขอบเขตของตนเองหรือ?เขาทะลวงขอบเขตถัดไปได้อย่างไร? หรือสัตว์ประหลาดนี่จะสร้างขอบเขตที่สี่สำเร็จแล้ว?
ปวงชนล้วนหันมองเจียงผิงอันอย่างไม่อยากเชื่อ
อายุเขาเพียงร้อยปีเศษ แต่ก็สร้างขอบเขตเองได้สี่ขอบเขตแล้วร้ายกาจเกินไปยิ่ง!
ต่อให้อัจฉริยะผู้อื่นฝึกฝนกันตามปกติ ก็ไม่มีทางบรรลุขอบเขตบูรณาการได้ในอายุร้อยเศษเลย
โชคยังดีที่พวกมันมีทั่วป๋าหมิงเจิน สามารถจัดการปีศาจร้ายเจียงผิงอันนี่ได้ หากปล่อยเขาเติบโตคงอันตรายแน่แท้
“ฮ่า ๆ ชักตื่นเต้นจริง ๆ แล้ว”
ทั่วป๋าหมิงเจินแย้มยิ้ม ปลดผนึกในกาย ปราณอันทรงพลังยิ่งกว่าทะลักไหล สะท้านสะเทือนเมฆามารบนฟ้า
ยิ่งเจียงผิงอันแข็งแกร่ง ทั่วป๋าหมิงเจินยิ่งตื่นเต้น เพราะในความเห็นเขา ยิ่งเจียงผิงอันร้ายกาจ เมื่อฆ่าอีกฝ่ายได้ มันยิ่งทรงพลัง
สีหน้าของยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการของนิกายเทวมารแปรเปลี่ยนอย่างมหันต์ เห็นได้ชัดว่ามารแมงมุมหน้ามนุษย์ตนนี้เพิ่งบรรลุขอบเขตบูรณาการ แต่กลับให้ความรู้สึกกดดันมห