าย เมื่อคุณชายสามเวินตื่นขึ้นมา เลขาเฮ่อเหลียนคงลำบากแน่
ทำไมทั้งสองคนถึงต้องพูดแทนเฝ่ยไป๋ลู่ด้วย พวกเขาต้องถูกเฝ่ยไป๋ลู่วางยาพิษแน่ ๆ!
เฮ่อเหลียนเจี๋ยยกหูโทรออกด้วยความโกรธ ติดต่อทีมแพทย์ของเวินสือเหนียน และบอกเลขาเจิ้งจื้อโหยวถึงเรื่องทั้งหมดด้วยความอัดอั้นตันใจ
แน่นอนว่าเขาปิดบังเรื่องที่ตนทำกิริยาไม่ดี และกล่าวหาว่าเฝ่ยไป๋ลู่เป็นคนหลอกลวงเท่านั้น
……
เฝ่ยไป๋ลู่วางร่างเวินสือเหนียนลงบนเตียง แล้วใช้มือตรวจชีพจรของเขา พลันเธอรู้สึกโล่งใจเมื่อชีพจรของเขายังคงที่
ทว่าหลังโดนงูน้อยกัด จู่ ๆ เวินสือเหนียนก็หมดสติไป…แบบนี้เจ้างูน้อยคงศพไม่สวยแน่ ๆ
เฝ่ยไป๋ลู่พับขากางเกงของเวินสือเหนียนขึ้น และตรวจสอบขาของเขาอย่างระมัดระวัง
สุขภาพที่ไม่ดีของเวินสือเหนียน เธอคิดว่าเกิดจากบาดแผล แต่ไม่ได้คาดคิดว่าจะมีสาเหตุมาจากยาพิษ
การเป็นลมของเขาในครั้งนี้น่าจะเกิดขึ้นจากแมลงพิษในร่างกายของเขา
งูน้อยโผล่หัวออกมาจากกระเป๋า มันกลืนน้ำลาย แสดงสีหน้าพร้อมที่จะเคลื่อนไหว
“เราพบมันช้าไป กู่พิษหลอมรวมเข้ากับกล้ามเนื้อและเลือดของเวินสือเหนียนแล้ว ถ้าแกกินเข้าไป เวินสือเหนียนจะไม่รอด” เฝ่ยไป๋ลู่ตีงูน้อย ปรามไม่ให้มันโลภจนฆ่าคน
แต่กลิ่นนั้นช่างหอมหวนเหลือเกิน… งูน้อยอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย มันจ้องมองไปที่เวินสือเหนียนด้วยดวงตาแนวตั้งของมัน ราวกับว่ามองอาหารอันโอชะที่ไม่มีใครเทียบได้
“ฟ่อ ๆ” ถ้ากินแมลงไม่ได้ แล้วจะ
