นี้ ทรัพยากรแก้ไขได้ทุกสิ่ง
สตรีผู้นั้นกะพริบตา รับผลึกวิญญาณมาแล้วพยักหน้า
เจียงผิงอันถามต่อไปว่า “จะว่าไป ประมุขศาลาของเรามีความชอบอะไรเป็นพิเศษหรือไม่?”
นี่คือเหตุผลแท้จริงที่เจียงผิงอันเต็มใจมอบผลึกวิญญาณให้สตรีผู้นี้
เขาจะสืบความชอบและงานอดิเรกของประมุขศาลาผู้นี้ก่อนหากพูดอย่างขวานผ่าซากก็คือ ประจบประมุขศาลาผู้นี้ไว้ดีๆ ในศาลาเติงเซียนก็จะปลอดภัย
“อะแฮ่ม แค่ก ๆ”
เฉียนฮวั่นโหรวกระอักไออย่างบ้าคลั่ง
เจียงผิงอันหันไปมองเฉียนฮวั่นโหรวอย่างสงสัย ก่อนจะถามอย่างกังวล “เสี่ยวเซียง เจ้าก็บาดเจ็บหรือ?”
รากฐานของเขาเสียหาย การสัมผัสปราณของเขาแย่ลงเล็กน้อยจึงมิอาจตรวจสอบได้ว่าเฉียนฮวั่นโหรวบาดเจ็บอยู่
เฉียนฮวั่นโหรวปิดหน้าอย่างจนใจ “อาจารย์ข้าชงชาให้เราแล้วรีบนั่งเถิด”
“ชาไม่สำคัญ…”
ขณะที่เจียงผิงอันกำลังจะพูดอะไร เขาพลันตระหนักถึงบางสิ่งดวงตาเบิกกว้างมองหญิงงามข้าง ๆ ตนอย่างกะทันหัน
อาจารย์?
นอกจากรูปลักษณ์งดงาม สตรีผู้นี้ก็ดูไม่มีปราณแข็งแกร่งอะไรแท้ ๆ…
นี่คือสูงสุดสู่สามัญหรือ?
ใครจะคิดว่าสตรีผู้ชงชาอยู่ที่นี่จะเป็นประมุขศาลาเติงเซียน!!
เจียงผิงอันรีบกุมกำปั้นคารวะ “ผู้อาวุโส หากก่อนหน้านี้ล่วงเกินประการใด ขออย่าถือสากันเลย”
แม้ดวงตาของเขาจะพิเศษ มองทะลุสรรพสิ่งได้ เขาก็มิอาจมองทะลุบุคคลที่เห็นได้ จึงมิทราบตัวตนของอีกฝ่าย
หลัวซู่นั่งที่โต๊ะ เล่นกันผลึกวิญญาณที่เจียงผิงอันให้มาพลางกล่าว
