วน์ คนทั่วไปจะตรวจหาไม่เจอ ถึงแม้แผนการจะล้มเหลว แต่ก็ไม่มีหลักฐานว่าตระกูลเฝ่ยมีส่วนเกี่ยวข้องกับแผนการนี้
ทว่าแผนล้มเหลวและอาจารย์หลินยังสูญเสียหนอนพิษกู่ที่มีค่าไป… ดวงตาของเฝ่ยมาเข้มขึ้น เขาได้แต่กังวลว่า จะอธิบายว่าอย่างไรตอนเจอหน้าอาจารย์หลิน!
เมื่อเห็นพ่อและลูกสาวตระกูลเฝ่ยคอตกกลับไป เฝ่ยไป๋ลู่ก็หรี่ตาเล็กน้อย แล้วยกมุมปากยิ้ม
เธอเงยหน้าขึ้น ดื่มไวน์ในแก้วทรงสูงหมดในอึกเดียว
ในเวลาเดียวกัน กลิ่นคาวที่กระจายอยู่ทั่วห้องจัดเลี้ยงก็ค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยกลิ่นสดชื่น
“ในที่สุดชีวิตก็คืนมาแล้ว เมื่อกี้ฉันไม่กล้าหายใจเลย เกือบจะหายใจไม่ออกตายแน่ะ”
“ลูกสาวบุญธรรมตระกูลเฝ่ยคนนั้นรสนิยมประหลาดไปหน่อยนะ คิดไม่ถึงว่าจะชอบไวน์กลิ่นเหมือนอึ”
“ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันอยากจะอ้วก…”
สีหน้าคุณพ่อเวินเคร่งขรึมผิดปกติ
กลิ่นเหม็นคาวเมื่อครู่เหมือนกับกลิ่นยันต์สงบสุขที่ลุกไหม้ของอาจารย์เฝ่ยทุกประการ ให้ความรู้สึกถึงความอัปมงคลและวิญญาณชั่วร้ายนัก
เฝ่ยมาคิดจะลงมือกับคุณชายสามเวินงั้นเหรอ?
เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้ในเรื่องนี้ คุณพ่อเวินก็นั่งไม่ติดทันที เขาจึงรีบเรียกคนมา “ส่งคนไปตรวจสอบตระกูลเฝ่ย และตั้งแต่นี้ไปรักษาระยะห่างกับตระกูลเฝ่ย!”
“คุณชายสาม เราควรจัดการเรื่องนี้ยังไงดีครับ?” ใบหน้าเลขาเฉิงจื้อโหยวบิดเบี้ยว เขาพยายามระงับสติอารมณ์เต็มที่
เวินสือเหนียนหยิบแก้วไวน์จากมือเขามาใกล้จมูก แล้วสูดดม “เหม็น
