บต่อว่าพวกเขาว่า “พวกเจ้าอยู่ว่างทั้งวัน ไม่ไปตั้งใจเพาะปลูกให้ดีแต่กลับมาห่วงเรื่องนี้ หากพวกเจ้าสบายนัก พรุ่งนี้ก็ไปรดน้ำต้นไม้เสีย”
จูซื่อและจูอู่ “…”
ไม่มีทาง อากาศร้อนระอุขนาดนี้ ให้พวกเขาลงไร่นาก็ไม่ต่างกับฆ่ากัน
ส่วนจู้ต้ากับจูเอ้อร์นั้นทำงานกลางแดดร้อนเป็นประจำ พวกเขามองข้ามมันไปเสียแล้ว
ถ้อยคำที่บอกไปใช่ว่าไม่ทิ้งร่องรอยในในจูต้า ถึงอย่างไรเรื่องราวก่อนหลิวซื่อจะ ‘คลอดก่อนกำหนด’ พวกเขาทุกคนก็รู้กัน
ท้ายที่สุดเกิดอะไรขึ้นระหว่างจูเอ้อร์กับเปี้ยนชิวอิ่ง เขาเองก็ยังไม่ได้ถามเช่นกัน
เดิมทีเขาต้องการทิ้งระยะสักเดือนให้สองสามีภรรยาปรับความเข้าใจกัน ทว่าจูซื่อกับจูอู่วิตกอย่างนี้ก็พาลทำให้เขากังวลตามไปด้วย จูเอ้อร์กับแม่นางเปี้ยนคนนั้น แท้จริงแล้ว ‘คบชู้’ กันจริงหรือไม่?
“ข้าจะไปมีความสัมพันธ์เช่นนั้นกับแม่นางเปี้ยนได้อย่างไร พี่ใหญ่ ท่านคิดมากไปแล้ว” จูเอ้อร์นั่งยอง ๆ อยู่ชานบันไดบ้านใหม่พลางท้วงเสียงอู้อี้
“แล้ววันนั้น อยู่ ๆ เมียเจ้าคลอดลูกได้อย่างไร?”
จูเอ้อร์ไม่ส่งเสียงสักคำ
จะบอกได้อย่างไรว่าเป็นเขาเองที่ผลักหลิวซื่อจนทำให้คลอดก่อนกำหนด
ส่วนเหตุการณ์ก่อนหน้านี้เป็นอย่างไร เขาก็เองไม่มั่นใจ
หลายวันที่ผ่านมา แม่นางเปี้ยนหลบหน้าเขา ทำให้ดูคล้ายกับว่าพวกเขามีความลับบางอย่างที่ผิดปกติต่อกัน
“พูดมาแต่โดยดี อยู่ ๆ นางคงไม่คลอดก่อนกำหนดเองใช่ไหม?” จูต้าเตะอีกฝ่าย “อย่าได้โกหกสักคำ
