งไร? สามีกับลูกชายเข้าคุก บ้านนั้นเหลือแค่ผู้หญิงกับพวกเด็ก ๆ จะทำอย่างไร? เรือนหลังนั้นถูกสั่งปิดไปแล้ว ตอนนี้พวกเขามีบ้านแต่ก็ไม่อาจกลับไปได้…”
“ยังคิดจะกลับบ้านอีก? ลำพังครอบครัวพี่น้องของเจ้ารักษาชีวิตเอาไว้ได้ก็ไม่เลวแล้ว ยังมีเจ้า” เกาเหล่าซื่อมองมาพลางเอ่ยว่า “จะช่วยเจ้าไว้ได้ไหมก็ยังไม่รู้”
“ร้ายแรงขนาดนี้?!” อาเฉินเริ่มรู้สึกหวั่นใจ
แม้เขาจะรู้ว่าตนเองอาจต้องติดร่างแหไปด้วย แต่เกาเหล่าซื่อกลับพูดว่า ‘จะช่วยไว้ได้ไหม’
หมายความว่าอย่างไร?
เฉินหลิ่งเกือบจะสังหารคน แล้วมาเกี่ยวกับเขาได้อย่างไร?
เขาไม่ได้วางแผนไว้ล่วงหน้าเสียหน่อย…
“เจ้าได้วางแผนไว้ล่วงหน้าหรือไม่ ผู้ใดจะไปรู้? เจ้ามีหลักฐาน?” เกาเหล่าซื่อพูด “ตอนนี้แม้แต่พรรคซานไห่ยังปัดความเกี่ยวข้องไม่ได้ ไม่มีหลักฐานที่เอื้อต่อพวกเราเลยสักนิด เจ้ายังคิดว่าเจ้าจะรอดตัวไปได้? คิดว่าคนทั้งพรรคนั่งคุยสัพเพเหระอยู่ที่นี่กันทั้งวันโดยไม่ทำอะไรเลยงั้นเรอะ?”
“เรื่องแบบนี้มีหลักฐานเสียที่ไหน?” อาเฉินหมดคำจะพูด “นี่มันหาเรื่องกันโดยไร้เหตุผลชัด ๆ?”
“คนจากโจวเสวียพูดเช่นนี้ แน่จริงเจ้าก็ไปเอาเรื่องโจวเสวียโน่น เจ้าพูดชนะพวกเขาได้ไหม?”
อาเฉินสะอึก “พวกเขาเป็นปัญญาชน ฝึกฝนฝีปากมาแล้ว ข้าเป็นแค่คนหยาบกร้านคนหนึ่ง จะพูดชนะพวกเขาได้อย่างไร? ไม่ใช่สิ หัวหน้า เรื่องนี้ไม่มีวิธีอื่นแล้ว?”
หัวหน้าพรรคซานไห่ที่ไม่ได้พูดอะไรมานานเห็นพวกเขาคุยไปไ
