่มีปัญหาก็ไปแจ้งความเถอะ พวกท่านไม่เชื่อถือพวกข้า แต่คงจะเชื่อถือทางการกระมัง? ข้าเชื่อว่าเมื่อขึ้นศาลไปแล้ว ทางการจะต้องคืนความบริสุทธิ์ให้พวกข้าได้แน่นอน”
คนตระกูลเฉินไม่ได้พูดอะไรอีก
ว่ากันตามตรงแล้ว พวกเขาไม่อยากขึ้นศาลเลยสักนิด
ต่างจากสกุลจูที่มีประวัติขาวสะอาด ในเมื่อเฉินหลิ่งเป็นชาวยุทธ์ ทั้งยังเข้าร่วมพรรคซานไห่ ย่อมมีภูมิหลังที่ไม่ขาวสะอาดบ้างไม่มากก็น้อย ส่วนลูกชายทั้งสองคนของเขาก็เข้าร่วมพรรคซานไห่เช่นกัน ภูมิหลังย่อมไม่ค่อยสะอาดสักเท่าไหร่
เรื่องพวกนี้ ตอนที่ไม่ตรวจสอบก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าได้ตรวจสอบแล้วจะต้องมีปัญหาแน่นอน
“ทำไมรึ พวกท่านคงไม่ได้ไม่เชื่อถือแม้แต่ทางการกระมัง?” เย่อวี๋หรานมองพวกเขาด้วยสีหน้าเคลือบแคลง “หรือว่าพวกท่านกินปูนร้อนท้อง รู้ว่าเงินนี้ไปอยู่ที่ไหนแล้วแต่กลับจงใจโยนความผิดมาให้พวกข้า?”
“เฮอะ! ผู้ใดจงใจ? ผู้ใดจงใจ? ทำไมท่านไม่พูดบ้างล่ะว่าตัวเองกินปูนร้อนท้อง กลัวว่าพวกข้าจะไปแจ้งความจึงเอาแต่พูดถึงทางการ ๆ…ผู้ใดจะรู้ว่าพอพวกข้าไปแจ้งความ พวกท่านก็จะหนีไปถึงไหนต่อไหนแล้ว?” เฉินเสิ่นร้อนใจ พูดเป็นเล่นไป นางรู้ดีว่าเงินหายไปไหน ถ้าต้องไปแจ้งความ นางกับลูกสาวจะรอดตัวไปได้รึ?
เห็นพวกผู้ชายใบ้กินกันหมด นางจึงรีบกระโดดออกมาหาเรื่องทะเลาะกับเย่อวี๋หราน
สรุปได้ว่า ที่พวกตนไม่ไปแจ้งความไม่ใช่เพราะร้อนตัว แต่เป็นเพราะไม่อยากหลงกลแผนของคนบางคนมากกว่า
สวรรค์จึงทร
