าบว่าหลังแจ้งความไปแล้วจะมีผลลัพธ์เช่นไร เงินยังไม่ทันได้คืนมา กลับต้องเสียเงินหลายสิบตำลึงเพิ่มอีก พวกตนจะมีชีวิตต่อไปอย่างไร?
พอได้ยินว่าไปแจ้งความก็ต้องเสียเงิน สะใภ้ใหญ่กับสะใภ้รองเฉินก็ไม่อยากไปแจ้งความแล้ว พวกนางเพียงอยากได้เงินคืน ไม่อยากเสียเงินมากกว่าเดิม
ฉับพลันนั้นกลับกลายเป็นว่าผู้ชายตระกูลเฉินไม่ได้พูดอะไร แต่ผู้หญิงทั้งสามกลับเอาแต่พูดฉอด ๆ ไม่หยุด
“นั่นก็ไม่เอา นี่ก็ไม่ได้ พวกท่านจะทำอย่างไรกันแน่?” เย่อวี๋หรานหมดสิ้นขันติ รู้สึกว่าคนตระกูลเฉินช่างน่าหัวร่อสิ้นดี
คนที่มาเรียกร้องเอาเงินคือพวกเขา แต่กลับไม่ยอมไปแจ้งความ พวกเขาจะเอาอย่างไรกันแน่?
คงไม่ได้คิดจะอาศัยกำลังกรรโชกทรัพย์จริง ๆ หรอกนะ?
ถ้าเป็นอย่างนั้น นางก็ทำได้แค่สงเคราะห์ให้พวกเขาได้รู้ว่า ‘หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์’ นามนี้สะกดว่าอย่างไรแล้ว
“ขอแค่คืนเงินให้พวกข้า เรื่องนี้ก็จบ!” สะใภ้รองเฉินกล่าว
สะใภ้ใหญ่เฉินพยักหน้า “ใช่ เอาตามนี้”
“ฮ่า ๆๆๆ…” เย่อวี๋หรานหัวเราะแล้วหันไปถามเฉินหลิ่ง “คำพูดของพวกนางก็คือคำพูดของท่านสินะ? ถ้าพวกท่านไม่สนใจเหตุผลอย่างนี้ ข้าก็คงได้แต่…ให้ลูกชายข้าไปแจ้งความแล้ว ถึงอย่างไรคนที่ขโมยเงินไปก็ไม่ใช่พวกข้า คนที่จะได้ชดใช้เงินตอนสุดท้ายก็ไม่ใช่พวกข้า อย่างมากก็แค่เสียแรงหน่อย เห็นแก่ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าเจ็ดบ้านข้ากับคุณชายเยี่ยน ข้าคิดว่าทางการคงจะเต็มใจเมตตาพวกข้าสักครั้ง”
พวกผู้หญิงต
