ใสสะอาด ทั้งยังเป็น ‘ลูกสาวบุญธรรม’ ของจูต้าเหนียง
อะแฮ่ม ตอนแรกไม่ถูกใจจูต้าเหนียง แต่ใครใช้ให้อีกฝ่ายมีลูกชายที่ได้เรื่องได้ราวกันเล่า ผ่านไปไม่กี่เดือน กลับสอบเป็นซิ่วไฉกลับมาได้แล้ว
เมื่อเป็นเช่นนี้ เหวินฮูหยินไม่พอใจแค่ไหนก็เปลี่ยนเป็นพอใจเสียแล้ว แทบอยากตบแต่งลูกสาวบุญธรรมของอีกฝ่ายเข้าเรือนมาเสียเดี๋ยวนี้
เจ้าหน้าที่ในที่ว่าการ แม้จะเป็นตำแหน่งราชการแต่กลับไม่อาจนับได้ว่าเป็นขุนนาง
นั่นเป็นตำแหน่งระดับล่างสุดในที่ว่าการ ฐานะทางสังคมก็ไม่สูงมาก บางครั้งยังสู้ช่างฝีมือกับชาวนาไม่ได้ด้วยซ้ำ อีกอย่างพวกเขาก็ไม่อาจเข้าร่วมการสอบเคอจวี่ ได้แต่ทำงานอยู่ในที่ว่าการไปชั่วลูกชั่วหลาน บางครั้งอาจได้รับผลประโยชน์อะไรมาบ้าง ไม่เดือดร้อนเรื่องอาหารเครื่องนุ่งห่ม ทั้งยังสามารถส่งต่อตำแหน่งให้ลูกชายได้อีกต่างหาก
หากเป็นครอบครัวมั่งคั่งในตำบลก็คงไม่ชายตาแลสกุลเหวินที่เป็นเจ้าหน้าที่ในที่ว่าการเป็นแน่ ครอบครัวที่พวกเขาสามารถไปดองด้วยได้จึงมีอยู่อย่างจำกัด
ตัวเลือกหนึ่งคือครอบครัวที่เป็นเจ้าหน้าที่ในที่ว่าการเหมือนกัน แต่ที่ว่าการแห่งหนึ่งจะใหญ่ได้สักเท่าไหร่กันเชียว? เลือกไปเลือกมาก็มีอยู่ไม่กี่บ้าน
ตัวเลือกหนึ่งคือครอบครัวที่ฐานะยากจนขัดสน ประเภทนี้พอแต่งเข้ามาก็มีแต่จะกลายเป็นภาระ หากไม่จำเป็นจริง ๆ ก็จะไม่เลือก
อีกตัวเลือกก็คือคณิกากับนักร้องนางรำที่เป็นชนชั้นล่าง หากโชคดีหน่อยก็อาจได้พบชน
