ายใส่ร้ายว่าจูชีทุจริตในการสอบ ต่อมาจูชีแสดงความสามารถต่อหน้านายอำเภออวี้หงซิ่น พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนเอง จึงรอดพ้นจากการใส่ร้ายนั้นมาได้
ใต้เท้านายอำเภออวี้ชื่นชมจูชียิ่งนัก จดหมายแนะนำที่เปิดทางให้จูชีได้ไปเรียนที่โจวเสวีย เขาก็เป็นคนเขียนให้
ยามนั้น จูชียังได้ผูกมิตรกับคุณชายเยี่ยน หลังจากกลับมาที่หมู่บ้านแล้วก็ยังส่งจดหมายถึงกันอยู่เป็นระยะ
ส่วนจุดจบของหม่าหงคั่วนั้นไม่จำเป็นต้องไปสืบ เพราะเหวินเหรินซานที่อยากสานสัมพันธ์ด้วยเอาข่าวมาแจ้งถึงบ้าน
ก่อความวุ่นวายในการสอบ ทุจริตในการสอบ ให้ร้ายผู้มีตำแหน่งติดตัว สามข้อนี้ก็พอให้เขาได้รับโทษประหารแล้ว
คนคนเดียวได้รับโทษ แต่ส่งผลกระทบเป็นวงกว้าง
แม้สำนักศึกษาสกุลไป๋จะไม่ได้ถูกสั่งให้ปิดตัวลง แต่อาจารย์ไป๋ผู้นั้นก็ได้รับโทษเช่นกัน ตอนนี้เข้าไปอยู่ในคุกแล้ว
ตระกูลเฉียนตอบสนองรวดเร็ว ‘ปลด’ หม่าอี๋เหนียงอนุภรรยาผู้นั้น ตัดสัมพันธ์อย่างหมดจด
หม่าอี๋เหนียงผู้น่าสงสาร ตัวเองนั่งอยู่ในบ้าน แต่เคราะห์ภัยกลับตกลงมาจากฟ้า ไม่รู้ว่านึกเสียใจหรือไม่ที่มีญาติที่นำหายนะมาให้เช่นนี้
“ปีนั้นพวกเราไม่ได้เข้าสำนักศึกษาสกุลไป๋ บอกว่าเจ้าเจ็ดไม่ผ่านการทดสอบของอาจารย์ แต่ความจริงเล่า?” เย่อวี๋หรานถาม “ความจริงแล้ว อาจารย์ไป๋เห็นว่าพวกเรามาจากชนบทจึงดูถูกดูแคลน ลองเปลี่ยนเป็นตระกูลใหญ่ในตำบลสักตระกูลดูสิ เขาคงจะเปิดประตูใหญ่ให้โดยไว เชื้อเชิญเข้าสำนักศึก
