็ปาไปเจ็ดสิบกว่าคนแล้ว รวมกับชาวจีนที่เลือกไว้เมื่อวาน มีทั้งหมดสองร้อยคนแล้ว!
เขาอดพูดไม่ได้ “ผู้อำนวยการครับ พวกเรามีโควตาบรรจุห้าสิบคนนะครับ! คุณ…!”
ผู้อำนวยการแผนกตบโต๊ะดังปัง “ใช่แล้ว พวกเรามีโควตาบรรจุเยอะเลย ห้าสิบคนเชียวนะ สมควรเปิดกว้างด้านเงื่อนไขให้เหมาะสม!”
เสมียนมีสีหน้าตึงเครียด รีบเอ่ยห้าม “ผู้อำนวยการครับ! ไม่ใช่แบบนั้น ผมหมายความว่าทางเรารับบุคลากรได้แค่ห้าสิบคน ตอนนี้เลือกไว้พิจารณาสองร้อยกว่าคนแล้ว คุณจะไม่พิจารณาให้ถี่ถ้วนเหรอครับ”
ผู้อำนวยการแผนกผงะเล็กน้อย “อา นายล้อเล่นใช่ไหม มีเยอะขนาดนั้นเสียที่ไหน ฉันจำได้ว่าเหลือคนที่รอการยืนยันอีกตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ”
โทษผู้อำนวยการแผนกไม่ได้จริงๆ ประเด็นหลักคือปีนี้มีคนสมัครเยอะเกินไปจริงๆ!
แถมยังมีคนที่ยอดเยี่ยมอีกมากมาย!
เสมียนยื่นรายชื่อให้ พอผู้อำนวยการแผนกเห็นก็ตะลึงงัน!
นี่…
แบบนี้น่ากระอักกระอ่วนแล้วสิ!
ทำยังไงดี
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ผู้อำนวยการหลี่ตัดสินใจง่ายๆ ว่าจะ…โยนภาระ!
เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ให้พวกบอสใหญ่ตัดสินใจเถอะ อย่างเช่นท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาลกับท่านเลขาธิการ
อย่างไรก็ตาม การตัดสินใจครั้งนี้ถูกลิขิตให้เป็นการตัดสินใจ
