ที่ยากลำบากครั้งหนึ่งเลย
แต่ว่าฉินเสี้ยวยวนยังคงคำนึงถึงปัญหาอีกเรื่องหนึ่ง!
หากชาวต่างชาติพวกนี้เข้ามา ถึงแม้จะมีความสามารถสูงมากจริงๆ แต่ว่า…ไม่มีความหมายเลย เนื่องจากพวกเขาไม่รู้ภาษาจีน!
ถึงอย่างไรโรงพยาบาลอันดับสองแห่งมณฑลตงหยางก็เป็นสถานพยาบาลสำหรับประชาชนในท้องที่
ดังนั้น หลังจากฉินเสี้ยวยวนตัดสินใจอยู่หลายครั้งก็สั่งให้แผนกทรัพยากรบุคคลส่งข้อความกลับไป
ผู้ที่จะสมัครเข้าร่วมต้องชำนาญการสื่อสารภาษาจีน!
อันที่จริง ฉินเสี้ยวยวนยังคงอยากจะกันคนกลุ่มนี้ออกไป
ถึงรับไว้ก็มีประโยชน์ไม่มาก
โรงพยาบาลกับสถาบันวิจัยแตกต่างกันมาก หน่วยงานหนึ่งให้บริการด้านเทคโนโลยีวิทยาศาสตร์ อีกหน่วยงานหนึ่งให้บริการประชาชน
ถึงแม้จะเสียดายบุคลากรกลุ่มนี้
แต่ว่า…
รับไว้ก็ไม่มีประโยชน์เลยจริงๆ
ทว่าจู่ๆ ฉินเสี้ยวยวนก็ผุดไอเดียอย่างหนึ่งขึ้นมา!
ใช่แล้ว!
พวกเราไม่ได้ต้องการหมออย่างพวกเขา แต่พวกเราขาดแคลนผู้ช่วยแพทย์ ตัวอย่างเช่นบุคลากรที่รับผิดชอบการผ่าตัดเฉพาะทาง
ถ้าเป็นแบบนี้ พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องสื่อสารกับผู้ป่วย แค่สื่อสารกับหมอก็พอแล้ว
ถึงอย่างไรก็เป็นบุคลากรการศึกษาสูงทุกคน ล้วนมีพื้นฐานภาษาอังกฤษทั้งนั้น
อีกอย่างหนึ่ง!
ฉินเสี้ยวยวนทราบเช
