บนั้นจะทำให้พวกเขาอาการกำเริบในทันที เรื่องแบบนี้เฉินชางไม่ได้เจอเป็นครั้งแรก
เติ้งเกาหย่วนรู้ว่านี่เป็นเรื่องยากสำหรับเติ้งอวี่ และนี่ก็คือเหตุผลที่หลังจากอายุยี่สิบก็น้อยมากที่จะให้เขาสทำการตรวจพวกนี้ ด้วยความจนปัญญาทุกคนทำได้เพียงกลับห้องฉุกเฉินเพื่อคิดหาวิธีใหม่
หมอแผนกจักษุวิทยาก็มาด้วย หลังจากเจอเลขาเติ้งก็รีบกระตือรือร้นขึ้นมาฝั่งเฉินชางหลังจากหารือกับหมอเวรแผนกจักษุวิทยา สุดท้ายก็ตัดสินใจตรวจ!ตอนนี้เอ็มอาร์ไอกับ CT แทบจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ จะต้องเข้าใจสถานการณ์ในกะโหลกศีรษะก่อนจึงจะดำเนินการขั้นต่อไปได้
หลังจากลังเลครู่หนึ่ง เฉินชางตัดสินใจฉีดยากล่อมประสาท เติ้งเกาหย่วนเองก็เห็นด้วยหลังจากเติ้งอวี่หลับไป ทุกคนก็ส่งตัวเขาไปที่แผนกรังสีวิทยาอีกครั้ง
ตอนนี้เป็นเวลาตีสี่กว่าแล้ว ตอนรอผลสายตาของเติ้งเกาหย่วนมีความกังวลเล็กน้อยเฉินชางหยิบกาแฟแก้วหนึ่งออกจากกระเป๋า “เลขาเติ้งครับ ดื่มหน่อย”
เติ้งเกาหย่วนมองกาแฟแวบหนึ่งพร้อมเผยรอยยิ้ม“ขอบคุณครับ แผนกฉุกเฉินเหนื่อยมากใช่ไหมครับ ต้องเตรียมกาแฟติดตัวตลอดเวลาเลย”
เฉินชางยิ้ม “ชินแล้วก็รู้สึกดีครับ”
เติ้งเกาหย่วนพยักหน้า “เหล่าอูชื่นชมคุณมาก อยากให้คุณอยู่ต่อ คุณคิดว่าอย่างไร”
เฉินชางอดพูดไม่ได้“โรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินก็ดีครับ แต่โรงพยาบาลอันดับสองมณฑลตงหยางคือบ้านหลังที่สองของผม กลับไปสร้างบ้านให้มั่นคง ต่อไปจะไปไหนจะได้ไม่ต้องกังวล”
เป็นคว