ปคาดคิดว่าจูชีอ่านตำราไปแล้วถึงหนึ่งร้อยสิบสองเล่ม นั่นต้องใช้เวลาอ่านเล่มละกี่วันกันแน่?
ขุนนางที่กำลังเขียนบันทึกคำให้การล้วนตะลึงพรึงเพริด
ช้าก่อน ตำรามากมายขนาดนั้น เขาต้องท่องตำราหนึ่งเล่มทุกสามวันห้าวันเลยน่ะสิ?
ประเด็นสำคัญไม่ใช่เรื่องนี้ แต่คือ…ผ่านมานานปานนี้แล้ว เขายังสามารถไล่รายชื่อตำราเหล่านั้นออกมาได้อย่างครบถ้วน ไม่ตกหล่นไปแม้แต่เล่มเดียว?!
การท่องชื่อตำราเหล่านั้นออกมาได้จนครบจำเป็นต้องใช้เวลา นายอำเภออวี้หงซิ่นพบจุดพลิกสถานการณ์จึงห้ามไม่ให้ฝ่ายโจทก์พูดแทรกขึ้นมา แล้วบอกให้ขุนนางผู้บันทึกคำให้การเขียนบันทึกเอาไว้ห้ามตกหล่นไปแม้แต่คำเดียว
ตอนที่เขาเห็นรายชื่อตำราเหล่านั้น ถึงแม้ส่วนใหญ่เขาจะจำได้ไม่ชัดเจนแล้ว แต่ในนั้นมีตำราบางเล่มที่เขาใช้ออกข้อสอบในการสอบครั้งนี้ เขาจึงจำได้อย่างแม่นยำ
ไม่ผิดแน่ ไม่ขาดเลยสักเล่ม ตำราที่เขาเลือกมาออกข้อสอบอยู่ในรายชื่อตำราที่จูชีอ่านมาทั้งหมด
แต่นี่ก็ไม่ได้น่าประหลาดใจปานนั้น ถึงอย่างไรก็เป็นเพียงการสอบเสี้ยนซื่อ จะสอบอย่างไรก็เลี่ยงสี่ตำราห้าคัมภีร์ไปไม่พ้น
ด้านนอก เยี่ยนเหออันตะลึงอึ้ง เพราะมีบางเล่มที่เขาเคยอ่านมาก่อนจึงคุ้นเคยกับชื่อตำราเหล่านั้นยิ่งนัก
ถึงจะให้เขาบอกออกมา เขาก็อาจบอกชื่อตำราออกมาไม่ได้ในทันที แต่พอจูชีพูดออกมาเท่านั้น เขากลับนึกออกได้ทันทีว่าเล่มนี้เคยอ่านหรือไม่เคยอ่านมาก่อน มีเนื้อหาประมาณไหน
โดยทั่วไปแล้ว ค