้งนั้น!
เพราะนี่มันไม่ใช่ปัญหาของฉีโจวเลย ปัญญาชนทวีปไหนก็ไม่มีใครสามารถต้านทานกลิ่นอายของยอดปราชญ์ที่แผ่รังสีทำลายล้างออกมาอย่างรุนแรงจากบท ‘ทำนองแห่งสายน้ำ’ ได้หรอก!
สะบัดแขนเสื้อขึ้นสู่ยอดเขาพันจั้ง พลันรู้สึกว่าฟ้าดินกว้างขวางขึ้นมาทันตา!
หูเหวยพิจารณาชื่นชมบท ‘ทำนองแห่งสายน้ำ’ อีกครั้ง ยิ่งดูเขาก็ยิ่งชื่นชอบ จนรู้สึกว่าจิตวิญญาณของตนเองล่องลอยเบาสบาย เมื่อหันไปมองใบหน้าหนุ่มแน่นของหลินจือไป๋ รอยยิ้มของเขาก็เปี่ยมไปด้วยความยินดี
“คุณหลิน ผลงานชิ้นนี้ถือเป็นชิ้นที่ยอดเยี่ยมที่สุดในคืนนี้ครับ!”
ก่อนหน้านี้เขาเรียกว่าคุณหลินน้อย แต่ตอนนี้เขาตัดคำว่า ‘น้อย’ ออกไปทันที เพราะอีกฝ่ายคู่ควรจะได้รับความเคารพสูงสุดจากตนเองอย่างยิ่ง
“ไม่ถูกสิ!”
สืออวิ๋นสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วเอ่ยว่า “กลอนบทนี้ ไม่ใช่เพียงแค่ยอดเยี่ยมที่สุดในคืนนี้ แต่มันคือกลอนเทศกาลไหว้พระจันทร์ที่ดียิ่งกว่าบทใดๆ ในยุคปัจจุบันทั้งหมด!”
“นั่นก็ยังไม่ถูก”
หูเหวยแย้ง “จะพูดให้ถูกคือ กลอนบทนี้ไม่ใช่เพียงแค่ไร้คู่ต่อสู้ในหมู่กลอนร่วมสมัยเท่านั้น ทว่าแม้จะนำไปเปรียบเทียบกับยุคโบราณ กลอนบทนี้ก็ยังถือเป็นผลงานอันดับหนึ่งของงานกวีเลยทีเดี
