ร็วเกินไปหรือเปล่า?
เรื่องแบบนี้ก็ต้องว่ากันตามลำดับ ท่านควรกังวลเรื่องอาสาม อาเจ็ด หรืออาหญิงเล็กมากกว่าไหมขอรับ?
การร่วมมือกับนายท่านผู้เฒ่าซุนไม่จำเป็นต้องให้เย่อวี๋หรานไปดำเนินการด้วยตนเอง ให้พี่เป้าเป็นตัวแทนไปจัดการก็ได้แล้ว
“เจ้าจัดการแทนได้?” นายท่านผู้เฒ่าซุนได้ยินวาจาของพี่เป้าก็ไม่แปลกใจ
อย่างไรเสีย เดิมทีนี่ก็เป็น ‘บททดสอบ’ ที่เขามอบให้ฝ่ายตรงข้ามอยู่แล้ว
หากฝ่ายตรงข้าม ‘ละทิ้ง’ พวกพี่เป้าง่าย ๆ เพื่อจะมาจับมือกับเขา ย่อมแสดงให้เห็นว่าอีกฝ่ายไร้คุณธรรม เป็นคนประเภทที่เห็นผลประโยชน์แล้วตระบัดสัตย์
หากร่วมมือกับคนประเภทนี้ เขาจำเป็นต้องระมัดระวังให้ดี
แต่ถ้าฝ่ายตรงข้ามไม่ได้ละทิ้งพวกพี่เป้าก็พิสูจน์ให้เห็นถึงคุณธรรมของอีกฝ่าย ร่วมมือกับคนเช่นนี้ เขาก็สามารถเบาใจได้มากโข
แน่นอนว่าพี่เป้าไม่ได้รู้รายละเอียดเหล่านี้
เขาพยักหน้ายิ้ม ๆ “ใช่แล้วขอรับ นายท่านผู้เฒ่าซุน”
นายท่านผู้เฒ่าซุนทำทีเป็นไตร่ตรอง นิ่งไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า “ตกลง ถ้าอย่างนั้นข้าก็เจรจากับเจ้า”
ซุนโส่วไม่คิดเลยว่าบิดาของเขาแค่ออกไปกินข้าวข้างนอกรอบเดียวเท่านั้น แต่กลับไปต้องตาอาหารในร้านของผู้อื่น ต้องการทำการค้าร่วมกับฝ่ายนั้นเสียแล้ว
“ท่านพ่อ ครอบครัวเราไม่ได้เปิดภัตตาคารเป็นหลักเสียหน่อย แต่เป็นแค่กิจการเสริมของครอบครัวเท่านั้น ทำไมจู่ ๆ ท่านก็จะเปิดภัตตาคารร่วมกับพวกเขาล่ะขอรับ?”
ครั้นซุนโส่วทราบเรื่องก
