ลินจือไป๋เรียกได้ว่าไร้พ่าย และได้รับรู้ไปในด่านที่สอง แต่ไม่รู้เลยว่าเขาจะวาดรูปเป็นด้วย
“ภาพวาดพู่กันจีน”
หลินจือไป๋ให้เจ้าหน้าที่เตรียมสีและอุปกรณ์ให้ตนเอง
เพราะการผ่านด่านเน้นความรวดเร็ว ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงเลือกโชว์ลายพู่กัน น้อยคนนักที่จะเลือกวาดภาพเหมือนหลินจือไป๋
หืม?
หลินจือไป๋คิดเช่นนั้น แต่กลับพบว่านอกจากตนเองแล้ว ในกลุ่มสามทหารเสืออย่างซ่งซิ่งเหลียงก็เลือกที่จะวาดภาพเหมือนกัน
เห็นหลินจือไป๋ทำหน้าสงสัย ซั่งจื้อหรงจึงอธิบายว่า “พี่หลินอาจจะยังไม่รู้ อย่าเห็นแต่ว่าระดับกวีของเหล่าซ่งธรรมดานะครับ เขาน่ะเป็นหนึ่งในจิตรกรหนุ่มที่ยอดเยี่ยมที่สุดในฉีโจวของเราเลยเชียวล่ะ”
“ปรมาจารย์ด้านการวาดภาพ!”
ซ่งซิ่งเหลียงเน้นย้ำอยู่ข้างๆ
เจียงโส่วรั่งเบะปาก “ตอนนี้นายยังห่างไกลจากระดับปรมาจารย์เยอะ”
หลินจือไป๋ยิ้มพลางเริ่มคิดว่าจะวาดอะไรดี แม้จะเลือกวาดภาพ แต่หลินจือไป๋ก็ไม่อยากทำให้อะไรมันวุ่นวายเกินไป หรือวาดอะไรที่ซับซ้อนเกิน หลังจากคิดครู่หนึ่งหลินจือไป๋ก็ตัดสินใจได้
“กุ้ง”
ฉีไป๋สือวาดกุ้งได้เก่งที่สุด
วันนี้หลินจือไป๋จะใช้ทักษะการวาดที่ได้รับการอัปเกรดจากระบบอย่างหนักหน่วง เลียนแบบสุดยอดวิชาวาดกุ้ง
