ย ตอนนี้เขามีสมาธิอย่างยิ่ง จริงจังเป็นพิเศษ ไม่ขี้เล่นเหมือนแต่ก่อน
“ทำไมพวกเขาถึงมาที่นี่กันล่ะ?”
ซั่งจื้อหรงที่อยู่ข้างๆ มองไปข้างหน้า ที่แท้เป็นพวกปัญญาชนที่ควรจะอยู่ในเรือนธรรมชาติต่างพากันเดินออกมาแล้ว นำโดยหูเหวยและสืออวิ๋น
“หูเหวย!”
“สืออวิ๋น!”
ปัญญาชนรอบๆ ต่างพากันเข้าไปทักทาย และแปลกใจว่าทำไมคนเหล่านี้ถึงออกมา
จนกระทั่งหูเหวยยิ้มพลางเอ่ยปากว่า “คุณหลินจือไป๋อยู่ที่ไหน พวกเราตั้งใจมาชมการแสดงลายพู่กันน่ะ”
“นั่นไงครับ”
เจียงโส่วรั่งรีบชี้ไปที่หลินจือไป๋ที่กำลังมีสมาธิอยู่ในมุมหนึ่ง
ปัญญาชนแถวนั้นถึงเพิ่งรู้ว่า ที่แท้เหล่าผู้ยิ่งใหญ่เหล่านี้ออกมาเพราะหลินจือไป๋
ในใจทุกคนอดไม่ได้ที่จะทึ่ง ปราชญ์อันดับหนึ่งแห่งฉินโจวคนนี้ช่างมีบารมีจริงๆ ถึงกับทำให้เหล่าขุนพลแห่งวงการวรรณกรรมฉีโจวพร้อมใจกันออกมาต้อนรับ!
นั่นน่ะหรือคือหลินจือไป๋?
มองจากข้างหลังดูหนุ่มมากเลยนะ
สืออวิ๋นอยากจะเดินเข้าไปดูใกล้ๆ แต่หูเหวยกลับโบกมือห้าม “พวกเราอย่าเพิ่งไปรบกวนเขาตอนกำลังสร้างสรรค์งานศิลปะลายพู่กันเลย เดี๋ยวก็ได้เห็นพร้อมกัน”
“ไม่ใช่ลายพู่กันนะครับ”
ซั่งจื้อหรงเอ่ย “พี่หลิน…เอ้ย คุณหลิน ด่านนี้เขาเลือกวาดภาพครับ”
เมื่อ
