ะใคร่ครวญถึงเรื่องนี้ไว้แต่แรกแล้ว แต่ยังไม่เคยพูดกับพี่เป้าอย่างชัดเจนเช่นนี้มาก่อน
คราวนี้นางนับว่าผูกอีกฝ่ายเข้ากับตัวเองเรียบร้อยแล้ว
ขอเพียงจับอีกฝ่ายมัดลงเรือมาด้วยกัน กลายเป็นตั๊กแตนบนเชือกเส้นเดียวกันแล้ว*[1] สองฝ่ายจึงจะสามารถเดินหน้าและถอยหลังไปพร้อมกันได้
เย่อวี๋หรานเชื่อว่านี่เป็นเพียงความร่วมมือครั้งแรก เมื่อสกุลจูมั่งคั่งกว่านี้ โอกาสที่จะมีความร่วมมือเช่นนี้มีแต่จะยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ
ขณะที่นางก็ไม่อาจเผยโฉมหน้าไปได้เสียทุกครา การหาคู่ค้าระยะยาวให้ตนเองและสกุลจูสักคนหรือก็คือ ‘ตัวแทนระยะยาว’ นับเป็นตัวเลือกที่ไม่เลวอย่างหนึ่ง
พี่เป้ารู้สึกประทับใจยิ่ง
ที่แท้จูต้าเหนียงคิดเช่นนี้จริงหรือเนี่ย?!
ข้าไม่ได้เชื่อใจคนผิดไปจริง ๆ ด้วย!
ข้าเดิมพันถูกแล้ว ประเสริฐยิ่ง!
ทว่าสีหน้าของเขายังคงราบเรียบ มีเพียงมุมปากที่โค้งขึ้นอย่างไม่อาจควบคุม “จูต้าเหนียง ท่านวางใจ ข้าจะต้องจัดการเรื่องนี้ให้ท่านอย่างหมดจดงดงามแน่นอน”
จูต้าเหนียงเต็มใจให้เกียรติเขาถึงเพียงนี้ เขาย่อมไม่ทำให้นางต้องผิดหวัง
แม้แต่นายท่านผู้เฒ่าซุนยังต้องตาสูตรทำอาหารนี้ แสดงให้เห็นถึงกำลังซ่อนเร้นของสกุลจู
นี่ยังพิสูจน์ให้เห็นว่า เขาเลือกถูกแล้ว!
ขาใหญ่รายนี้ต้องกอดให้แน่นเลยเชียว
เนื่องจากต้องกลับไปพร้อมกับรถม้า พี่เป้าจึงไม่ได้รั้งอยู่นาน หลังจากเจรจากับเย่อวี๋หรานเรียบร้อยแล้วก็พาเจี่ยงโหย่วเซิงที่มารับอาหารกลับ
